Lal Şiiri - Abdulkadir Cebeci

Konuşmaya geldim sana,
sözün vardı bahara karşı;
ama gördüm ki ellere bülbül, bir bana lâlsın.

Gülüşün başka dallarda açmış,
seni dinleyen rüzgâr bile şaşmış.
Herkese şarkı söylerken , bir bana lalsın.

Sessizliğin de bir türkü sanki,
ama duyanı yok.
Ben aynı kapıyı tırmalarım,
sen hep içerden kilitli.

Ne söylesem yarım kalır,
ne sussam tamam.
Dilimde düğümlenen her hece bir seni sayıklar.

Bülbülün şakıdığı her yerde
benim sesim yankısız.
Eller sevinirken;
bir ben lâl,
bir sen lâl,
bir de aramızda ki dağlar lâl.