Sesiz Çıkış Şiiri - Abdulkadir Cebeci

Kapıyı çarpmadım bile
Anahtarı da almadım
Sadece çıktım.

Arkama bakmadım
Ne bir laf söyledim ne de kırıldım.
Vedalaşmadan biten şeyler daha temiz bence.

Sen şimdi aynı kahveyi içiyorsundur
Aynı sigarayı yakmışsındır
Ve farkında değilsindir
Bir şeyin eksik olduğunun.

Ama bir gece
Yatağın fazla geniş gelir mesela
Ya da bir şarkı durur seni
Tam “bunu ona atayım” diyecekken
Atacak kimsen olmadığını görürsün.

İşte o an
Ne kaybettiğini anlarsın.
Ama çoktan gitmiş olurum
Adını bile unutmuş gibi yaparım.

Ve işin kötüsü
Unutmamış olsam bile
Unutmuş gibi yaparım.
Bu da son kazandığım savaş olur
Senden.