A. Yüksel Şanlıer Şiirleri - Şair A. Yük ...

Ey mehtabımın yıldızı, sordum seni aydan,
Görmem dedi çoktan; nere gittin ki saraydan,
Baktım da bulutlar mı geçen, yoksa yanından,
Ey mehtabımın aşkı, bu gün nerde gezersin.

Akşam yine yorgun, yüreğim dertli soran yok,

Yıldızlara baktım, dökülür her biri gökten,
Bir,bir süzülüp geldi, gölün üstüne gökten,
Yıldız seli dağ taş, dökülür yerlere top,top,
Oynardı gölün kâlbini çalmış da sevinçten;

Elmas gibi taşlar nede hoş dan-s_e/diyorlar,

Mavi
Bakma öyle üzgün, gözlerime.
Bulaştırma gözlerimi o senin uçsuz bucaksız mavilerine.
Ben, ben değilim,
O senin tanıdığın kişi değilim artık.
Çağırsan da, yalvarsan da,

1-
Bir aşkı der-t_ edindim, ömrüm bitip giderken,
Her derdi zev-k_ edindim, yıllar geçip giderken,
Bilmez’ misin be gönlüm,vuslat yakın dururken,
Aşk dert verir seversen,derler neden seversin.
2-

Dertli gönlüm, şen şakraktın bir zaman,
Gam çekmezdin gülüp geçerdin her derde,
Nedendir bu, durgun durman bön bakman,
Söyle gönlüm, düştün mü sen de derde.

Söyle gönlüm nedendir bu, oflaman,

Düşünceliyim,
bir karamsarlık, bir yılgınlık var içimde,
kaybettim,
düne kadar, var olan yüzlerimdeki neşemi,
yüzlerim asık, aklım karmakarışık,
beynimde dolaşmakta, yiyip bitiren bin bir düşünceler,

,
Nasıl unuturum.
Nasıl unuturum seni
Güzel memleketim
Ermenek.
Anam orada, babam orada yatarken

Akşam yine olmuş seni gördüm geziyorken,
Bir konca gülün yaprağı sandım, seni birden.
Koktun bana bir gül gibi, sen yolda giderken,
Bir konca gülün yaprağı sandım seni birden.

Al pembe dudaklarla bakarken, donakaldım,

Sen,
Birdenbire hayatımın rengi oldun,
Düştün uykusuz gecelerime,
Güller çiçekler açtı,
güneş oldun doğdun gönlüme.
Filiz verdin konca verdin güller verdin,

Ne oldu bizlere

Hatırla sevdiğim yaşanan günleri,
Seninle dermiştik bahçeden gülleri,
Sevmiştim, gül tutan tuttuğum elleri,
Ne oldu bizlere, ayrıyız biz şimdi.