A. Yüksel Şanlıer Şiirleri - Şair A. Yük ...

Şen gönlümün baharı güller açan bahçesi,
Pervasız şen gönlüme, neşve dolduran sesi,
Sen olmayınca dolmaz, gönlüme aşk güftesi,
Yel ol gel seher vakti, şu sevdalına gayrı;

Sensiz geçen yıllarda, güller açan bahara,

Hicran dolu gönlümde, gönül aşkla yanarken,
Bilmem ki neden ben, küle döndüm seviyorken,
Sen dalda bahar, bense hazan derde düşerken,
Bilmem ki neden ben küle döndüm seviyorken.

Aşk uğruna kandım, vefasız Lêyla' ma yandım,

Sarp dağlar erittik, çıktık ergenekondan,
Kılınçlar kuşandık, at sürdük bozkırlardan,
Baharla dirildik, geçtik biz sarp dağlardan,
Nevruz günü geldi,kutlu olsun bayramın.

Soylu at koşturduk, geçtik boz kırlardan,

Mezara kadar.


Ben hayatımda, iki kez ağladım,
birincisi, doğarken,
diğeri ise,

Arkadaş boş yere,ne üzül ne de sevin,
Vuslat günü gelsin,kazarlar mezar derin,
Ben garibim deme, aç göğsünü de gerin,
Ayrı gayrı yoktur,mezarlık denen yerde.

Yeter ki vuslat gelip, ezrail haydi desin,

Ey mehtabımın yıldızı, sordum seni aydan,
Görmem dedi çoktan; nere gittin ki saraydan,
Baktım da bulutlar mı geçen, yoksa yanından,
Ey mehtabımın aşkı, bu gün nerde gezersin.

Akşam yine yorgun, yüreğim dertli soran yok,

Yıldızlara baktım, dökülür her biri gökten,
Bir,bir süzülüp geldi, gölün üstüne gökten,
Yıldız seli dağ taş, dökülür yerlere top,top,
Oynardı gölün kâlbini çalmış da sevinçten;

Elmas gibi taşlar nede hoş dan-s_e/diyorlar,

Elma armut geldi bağdan sapsarı,
Dizdi kızlar dalda kopmuş sapları,
Türkü söyler, evde kalmış yaşlılar,
yâr-a_rardır, yoktu erkek şansları.

A.Yüksel Şanlıer

Mavi
Bakma öyle üzgün, gözlerime.
Bulaştırma gözlerimi o senin uçsuz bucaksız mavilerine.
Ben, ben değilim,
O senin tanıdığın kişi değilim artık.
Çağırsan da, yalvarsan da,

Ne oldu bizlere

Hatırla sevdiğim yaşanan günleri,
Seninle dermiştik bahçeden gülleri,
Sevmiştim, gül tutan tuttuğum elleri,
Ne oldu bizlere, ayrıyız biz şimdi.