Kutlu haftaydı, açmış koktu güller,
Peygamber şanına, öterdir bülbüller,
Allah,Allah der, peygamber aşkına,
Kokar dururdur, açmış da sümbüller.
Her canlı durmuş, peygamber’ e ağlar,
Fe‘ûlün / Fe‘ûlün / Fe‘ûlün / Fe‘ûlün
• — — / • — — / • — — / • — —
Bu akşam dolaştım, bütün şehri bir, bir,
Karanlık sokaklarda, efkâr dağıttım,
Ruhum öyle sıkın ki, derdim derindir,
Bir yüek ağlıyor,
aynadaki benmiyim,
oysa yoktu benim ak saçlarım,
kırışık değildi yüzlerim,
çökük de değildi gözlerim,
öyleyse kim bu,söyleyin,
İndim ovaya,gördüm ahu ceylan,
Bir bakış baktı, oldum ona hayran,
Güller topladım Harran ovasından,
Dedi meral’ım, yakala ceylansan.
Vardım pınara gün akşam olurkan,
yıpranmış şehrin,
köhne sokaklarında,
ayakta durmaya çalışır,
hala bir harebe.
direnir yıllara kara tipiye borana,
Elveda dedim,
andız ardıç ve sedir kokan,
ayak izi bıraktığım uzaklardaki dağlarıma,
şimdi yapayalnız bir parkta oturuyorum,
sevmediğim kalabalık şehrin ortasında.
Bir andız var yanımda süs diye dikmişler,
Bir gün gelir, unuturmuş gidenler,
Bana bakıp, seviyorum diyenler.
Çekti gitti, dönmez oldu sevenler,
Unutulmuş bir aşkın kurbanıyım.
Kanat çırpıp, uçtu gitti ellere,
Ben beni bilirim, anlatma bana.
Sen kendi haline neden bakmazsın,
Olmuşsun bir duba, göbekten yana,
Göbeğim var diye bana kızarsın.
Üç öğün yediğin undan hamurdan,
Umut çöllerinde, dolaşsan dursan,
Gönlün hoş olurdur, çöl kum’ da olsa,
Derler hak yolunu, kimlere sorsan,
Günlün hak yolunda, aşkla yanmışsa…
Çıktım Hak yoluna, her yerde kumlar,
Meyva gelmiş, Ermenek’ten,sapsarı,
Hepsi olmuş, tatlıdır hep narları,
Ermenek kalbimde, taştan yolları,
Özlemimsin, sevdiğimsin Ermenek.
Nazım şekli(Fâilâtün / fâilâtün / fâilün)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!