Islak Bir Geceydi Şiiri - Ali Fırat Dicle

ISLAK BİR GECEYDİ

Islak bir geceydi,
Ayın unuttuğu sokaklardan geçiyordu yüreğim.
Kırılmış saatlerin zehirli akrepleri
Sessizliği gösteriyordu içimde çoğalan
Zaman zaman.

Her ayrılık kuşun göğsünde sakladığı
Son göç haritası.
En iyi yaralar bilir
Kanatlarını rüzgâra emanet eden

Eğer bir gün adımı
Söküp alırlarsa dudaklarından,
Uzak, tanıksız iklimlere heba
Alnımdan havalanan o yalnız serçe,
Yarım kalmış düşlerime varacak önce.

Gecenin omzunda uyuyan
Bir türkünün kırık hecesiyim şimdi.
Dokunsan dağılırım belki,
Her parçama sinmiş bir bahar kalır.
Bir çocuğun terk edilmiş salıncağında

Eski bir mektubun sararmış kenarı kadar
Kırılgan bir gökyüzü.
Payına düşen bütün yangınlar
Yağmur olmak istemişti umutlar.
Yeryüzüne küsen bulutlar
Nehirler de kendi seslerine.
Gıcırdayan hatıralar gibi sallanıyor ömrüm.

14.04.1994