Veysi Çiftçi Şiirleri - Şair Veysi Çiftçi

Nicedir kandıramıyor hayat beni, verdiği alışkanlıklarla
Ayağıma takılan çakıl taşlarına boyun eğemiyorum
Beni tüketen kalabalığa sırtımı döneli çok oldu
Kendimi çekiyorum ait olmadığım savaş meydanlarından
Sizin olsun, kendini kandırmanın ganimeti geçici zafer duygusu

İkimizin olduğu bir yalnızlığa sığdırdım aşkı
Ve sen ne kadar çok sevildiğinden habersizdin
Tek bakışının keder ya da mutluluk olduğunu bilmiyordun
Bir gün ansızın aşk sana büründü ve gözlerime göründü
O gün anladım, senden ayrı düşünülecek bir aşk yoktu artık!..
Aşkın gözleri yoktu, senin gözlerinde hayat buldu

İstemem duyduğun doğruyu yanlış anlamanı
Uykusuz gecelerden geliyorum, bilirim ilk aydınlığı
Sabahın ilk güneşine tanıklık etmediysen yorgun gözlerle
Bilemezsin seni bataklık gibi yutan karanlıktan çıkmayı
Odanın içinde aklında sorularla dolanmadıysan bir başına

Yıllar önceydi, sıradanlıkları mutluluk sandığım zamanlardı

Küçük bir şehrin daha da küçük bir mahallesindeydim

Bugün olmaz, gelemem!.. Sen yarın sor bana
Rüzgâr savurdu anılarımı, dağıttı etrafa
Geri dönüp toplamam lazım geçtiğim yerlerden
Çağırırım gelmezler sesime, bir yabancılaştılar bana sorma!..
Doğrusu duyulacak ses de yok!.. Bir yerlerde düşürmüş olmalıyım
Körlere, sağırlara haber saldım, uykularında arıyorlar

Yanlış bir zamana denk gelmek düştü payımıza
Daha doğmadan sırtlanmayı bekleyen yüklerimiz vardı
Son sahnesinde açtık gözlerimizi güzel şeylerin
Ondan sonra da ya yazılmadı güzel şeyler kadere
Ya da güzel şeyleri hakkedecek insanlar yoktu artık
Yanlış insanlar vardı, yokluğu varlığını pek aratmayan

Günler geçer, aylar biter, yıllar tükenir
Sen de varırsın çıkmaz bir sokağa bir gün
Mevsim değişir, yağmur diner, rüzgâr susar
Sen de yakalanırsın kış ayazına bir vakit
İşte tam da o zaman aklına ben gelirim

Fatih’te sıradan bir sabah, sokaklarda telaşlı bir koşuşturmaca…

Tramvay sesleri melodik bir huzur katıyor yakın sokaklara

İnsanlar yarışırcasına durmadan dolduruyor caddeleri

Bir gece çık kapından gel
Cesaretinin, adını koyamadığı başlangıcı olsun bu
Gökyüzünün boyası silinmeden gel
Gölgeler saklandıkları yerlerden çıkmadan gel
Karanlık erimeden, şehirler uyanmadan gel

Gel!.. Hasretine sinmiş yokluğunu unuttur
Gözlerime görün de avut güzel hayallerimi
Bırak konuşsun kalbin, paylaşsın saklı tuttuğunu
Rüzgâra karış da uğra bana bir akşamüstü
Çağır karanlığı, aç tüm yıldızlarını göğün