Fatih’te Bir Sabah Şiiri - Veysi Çiftçi

Fatih’te sıradan bir sabah, sokaklarda telaşlı bir koşuşturmaca…

Tramvay sesleri melodik bir huzur katıyor yakın sokaklara

İnsanlar yarışırcasına durmadan dolduruyor caddeleri

Esnaf, seyyar satıcılar, turistler hatta amaçsız gelenler de var

Gökyüzünün bu tarafında ev sahibi olan martılar da gelmiş

Bu sabah yine kendimi bu sokaklarda dolaşırken buldum

Çocukluğumun ayak izlerini arıyorum bu sokaklarda

Şimdi daha büyük adımlarla yürüyorum yıllar öncesini

Her bir köşede anılara denk gelerek ilerliyorum kaldırımlarda

Heyecanla her bir evde, duvarda, ağaçta geçmişin izlerini arıyorum

Kulağımda hâlâ geçmişten kalan tanıdık sesler yankılanıyor

Çocukluğumun yanı başımdan geçişini özlemle izliyorum

Küçücük elleriyle ağır okul çantasını sıkıca tutuyor

Düşecekmişçesine koşuşunu görünce ellerinden tutasım geliyor

Duruyor, şarkılar söylüyor, etrafına bakıyor yine evin yolunu tutuyor

Aynı kalan her şeye sevgiyle tutunuyorum bu sokaklarda

Her birinde anılarımın kırıntıları bu günkü gibi taze duruyor

Çocukken oynadığım oyunlara denk geliyorum yol boyu

Annemi okuldan dönmemi beklerken görüyorum bir yerlerde

Pencereden babamın eve dönüşünü gözlüyorum merakla

Ben aslında burada kendimi arıyorum, bu sokakların geçmişinde

Sarıldığım ağaçlar eksilmiş, arkasına saklandığım duvar da gitmiş

Küçükken gözüme kocaman görünen küçük, şirin evler zamana yenilmiş

Ama yine de sanki baktığım her yerde çocukluğumun eskisi var

Bu sokaklara her uğradığımda çocuklaşıp kalırım bu duvarlar arasında

Çocukluğum geride kalacakmışçasına dönüp dönüp bakarım geriye

Bu yüzden ağlarsam bu sokaklarda çok görmeyin, yüreğimin hakkıdır

İlk gözyaşlarımın düştüğü yerdir, sevinçle tanıştığım bu kaldırımlar

Hatırlayabildiğim ilk hayallerimin saklı olduğu yerdir bu sokaklar…

Severek giydiğim ilk ayakkabılardı, aynada kendimi tanımamdı burası

Hayatın güzel yıllarıydı, çünkü acıları fark edemeyecek kadar küçüktüm

Sonra büyüdük, eskinin mirası acılar da yerleşti yüreğime bu sokaklarda

Ve bir de yeri hiçbir zaman dolmayacak kayıplar bıraktı bana bu güzel yer

Belki de bu yüzdendir kendimi hep bu sokakların bir yerinde bulmam

Çünkü zamanın benden aldıklarını bulabildiğim tek yer bu sokaklar…

Fatih’te sıradan bir sabahın bir vakti ve herkes bildiği hayatı yaşıyor

Sesler, gürültüler ve görüntüler karışıyor denk geldiğim anılarıma

Özlemle aradığım anılarımın üstüne yeni hayatlar kurulmuş burada

Vaktiyle çocukluğuma sığdırdıklarım, şimdi başka çocukların olmuş

Fatih’te bir sabah ve ben yine sevdiğim sokakların birindeyim

Anılarıma uğradım, sevinçlerimi tattım ve üzüntülerimi hatırladım

Dostları ziyaret etmişçesine anılarda saklı olanlara uğradım yine…

Değişen yeni yüzünde sakladığı eski ruhundan soludum sokağımın

Bir vakit geçtiğim bu sokakları gittiğim her yere götürdüm aslında

Bu sadece geçmişe bir yolculuk değildi, bu kopmayan bağların çağrısıydı

Ne zaman kendimi arasam kalabalıklarda, bu eski evler arasında bulurum

Çünkü ne kadar uzağa gitsem de ben, hep bu sokakların bir yerindeyim