Bugün olmaz, gelemem!.. Sen yarın sor bana
Rüzgâr savurdu anılarımı, dağıttı etrafa
Geri dönüp toplamam lazım geçtiğim yerlerden
Çağırırım gelmezler sesime, bir yabancılaştılar bana sorma!..
Doğrusu duyulacak ses de yok!.. Bir yerlerde düşürmüş olmalıyım
Körlere, sağırlara haber saldım, uykularında arıyorlar
Henüz dönen de yok, belli ki yokluğumla buluştular!..
Yalnızlıkla dertleştik, eskileri fısıldadı kulağıma
Unutulmasın diye anılarımı duvarıma çiviledim
Hayallerimin kanatları yoruldu, bana varmadan yere düşüyorlar
Bir de kalbim kırık mı ne!.. İçinden düşler dökülüyor
Bugün hiç olmaz!.. İyisi mi sen yarın sor bana!..
Güneş bir gömülsün toprağa, veda etsin yaprağa
İçimde birbirine yaslanan boşluklar unutulsun oldukları yerde
Aynalar bir yorulsun günün her vakti uşaklıktan
O zaman gelirim ben sana koşarak
Gökyüzü düşüp de kırılmasın diye
Rüzgâr yaprağa kıyıp da ağaçtan ayırmasın diye gelirim
Gölgelerden merdiven yapar, gökten yıldız toplarım sana
Bekle!.. Sır daha dudaklara değmeden, yetişirim ben
Kalbimi gömdüğüm ağacın dibinden alır, öyle gelirim sana
Kayıt Tarihi : 24.02.2026 20:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
güzeldi, savruk ve bıkmış dizeler...,
şiirdi, teşekkürler...
bizden de size küçük bir hediye peki,
.
...
.
hokkabazın şapkadan tavşan çıkarması gibi,
sunamam sana bir cam kâse dolusu su şimdi,
ki iç okyanus gözlerimin hayalini kana kana ki,
dualarım,
içini daha da kanatacak,
bir kızıl gonca gül gibi…,
huzur esenli bir fecirde,
çok yakın ve uyanıktım sana,
ama bu gri sabahta çok uzaksın evet bana;
ah;
iki yanı körpe çınar ağaçlarıyla bezeli,
o atasız bulvarın çamur deryasına bulandığı gecede,
ve ayaklarımın yere basmadığı bir demde,
onca senelik yıkıntıdan,
ve virâneden çıkmışlığın yürek gücüyle
inerken yokuş aşağı, bildim ki;
vaktinden çok sonra gelen meşkin,
transandantal ve gizemli boyutlarını,
seyridir; aşk…,
ki neden anlamak bu kadar zor ve hayat,
bu kadar zor olmak zorunda mı,
senkronize kederlerimiz ya hû;
ah kalbimin kamburu aşk,
içimin güvesi…,
ve üvey düşlerimin
silsilesi sağlamlardan el almış efendisi,
bırak beni;
acının eşiğindeyim,
telaşla düşüyorum maviden,
oysa sen inatla,
yüzümde susan nehre atıyorsun kendini,
yalvarıyorum sana,
kemirip bitir senden kalan ne varsa,
ki her sabah aynı ezan sesi geçerken uykumdan
duasıdır kalbimin,
ya rab, al bu sevdayı benden…,
uyan mahmur yüreğim,
ve sesin kısılana dek ağla şimdi...,
ah;
.
...
.
TÜM YORUMLAR (4)