Zümrüdü Anka Şiirleri - Şair Zümrüdü Anka

Anlatamıyorum.
Anlamayacaklar...
Sönmeyen bir kor var yüreğimde
Acısı hep taze
Yitip gidiyorken herşey
Bu kor alev alacak gibi

Gelmeye geciktiğim , gitmeye geç kaldığım.
Bıraksaydın oracıkta beni zamana.
Açmasaydın yüreğinin tüm derinliklerini. Sunmasaydın hayranlığını.
Gelmeye çoktan gecikmiştim oysa.
Şimdi gitmeye gecikiyorum.
Orta nokta olmadı sanırım hiç hayatımda.

Susturulmuşluğun,
Sindirilmişliğin,
Yok sayılmışlığın,
Var edilemeyişimin üzerinden geçen senelerin beni bıraktığı dipsiz bir kuyudayım şimdi.
Nefes alıyorum,tam çıkacak gibi oluyorken tutupta geri dibe çekiliyorum.
Bir yolu vardır elbet yaşamanın.

Yalın ayazda durdum.

Yağmur geldi dinlemedim.
Rüzgar esti ıslanmadım.
Irmak çağladı gitmedim.
Deniz dalgalandı kızmadım.

Dün ki kara bulutlar
Senin gelişinle
Birer birer dağılıp gittiler.
Gelmeseydin...
Gitmeselerdi....

Uyur uyanığım birden annem beliriyor gözlerimin önüne ,
Aniden gözlerimi açıyorum ,uyanıkmıyım bu rüya mı diye
Sonra açtığım gözlerime kızarak yine yumuyorum belki yine gelir diye.
Derken unutuyorum ilacın etkisi ile
Annem kızın yine hasta ,
İlacı senin sevgin.

Yakamı bırakmayan bir çocukluk var önümde ,
Ne yaşadıda geldi bu hale. Şimdilerde çocukluğumda ki yaraları bulup sarmaya çalışıyorum fakat; o kadar zor ki. Derine inen , varlığını şekillendiren hamur maya tutmuyor artık.
Çocukluğumdan başlamalıyım çaresizliklerimin çaresine. Gitmeliyim o zamanlara.
Bir bir bulmalıyım ve iyileştirmeliyim artık düşüncelerimi.

Düşünce denizinin içinde çırpınan kimi zaman batan ,battığı gibi var gücüyle çıkan arada soluklanan dalgalara kafa tutan kimi zaman dalgalar arası geçiş yapan ama durdurak bilmeyen bir düşünce denizi, diyorum zamanla yüzmeyi de öğrenirim elbet ama durgun deniz yok ki dalgalarla bütünleşmeli düşünceler denizi . Denizin yüzeyinde durmayı öğrendim durulmayı ,beklemeyi düşünceleri sabitlemek yerine bir dalgayla savurmalı mıyım yoksa sabitlemeli miyim? Tezat düşünceler arasında dalganın hızı ile köpük köpük oldu düşünceler patır patır patlıyor. Gel git ler denizinden , düşünce denizine , dalgalardan girdaplara uzanan ucu bucağı olmayan toplayıp sıkıştıramadığım ,atıp kurtulamadığım yok sayıp var edemediğim bir hırçınlık .

Dönerim dönerim yolum çıkmaza düşer.

Düşerim , her mutluluğun içindeki
Ufacık mutsuzluğun peşine.
Sürükler beni umutsuzluğun zirvesine.

Duygular,düşünceler,dürtüler,hisler, Gerçekler,yalanlar,soyut ve somut
Doğru ve yanlış , karşısında hissiz bir mantık.

Astım her birini bir ağacın yaprağına.
Terazide dengelemeye çalışmadan.
Ağırlığını ölçmeye koyulmadan.