Zulmün Sarayları Şiiri - Kasım Kobakçı

Seyrederim, ıraktaki dumanı,
Yüreğimde taşırım, ağır kanı,
Dönüştürdün cehenneme, ormanı,
Toprak kurudu, damlalar düşerken.
*
Tuzakların, yıkılacak muhakkak,
Denizler, dalgayla taşacaktır bak,
Vicdansız göğsüne, çakılacak hak,
Kalmaz yanına, yaptığın eziyet.
*
Hakkı savunmaktan, kaçan insanlar,
Menfaat uğruna, susan lisanlar,
Mazlumun derdiyle, yanan cihanlar,
Verilen cezayı, öder divanda.
*
Köyleri kentleri, yaktı gaddarlar,
Ateşler içinde, kaldı fidanlar,
Toprağa düşerken, gencecik canlar,
Kesti feryadı, ağlayan analar,
Düştü yollara, umutsuz yarınlar.
*
Zulmün sarayları, çökecek elbet,
Güneşin nuruyla, bitecek zulmet,
Mazluma ulaşır, istenen rahmet,
Hesap gününde, dürülür defterin.