Zülfikar Yapar Kaleli Şiirleri - Şair Zü ...

“Gözünden öperim” derdi büyükler
Bilirdi, o gözler haramı görmez
Şimdiki zamanda millete yükler
Hatırdan anlamaz, dramı görmez

Hayatı bedava yaşayan insan

Erişmesi güç sanılan ülküye
Erilir elbette, ümit var olun
Dileğimiz mesut, mutlu Türkiye
Kurulur elbette, ümit var olun

Sorulursa eğer 'amacınız ne'?
Hareket cemrenin yere düşmesi
Yurt için olup da deli divane
Hareket milletin aşkla pişmesi

Sana söylüyorum arkadaş dinle
Çarıklıya güven çarıktan korkma!
Ümit var ol çünkü millet seninle
Tırmandığın daldan doruktan korkma!

—Sabri Şenel’e-
Duygu zirvesinde durgun ve garip
Aşkını uçurmuş mendile sarıp
Şenel ahvalden sabri muzdarip
Yüreğini asmış darağacına
Ahvalini koydum ayakucuna

Elimde ilahi kudretim olsa
Bazı, insanları insan ederdim.
Biri söz dinlese, bir hisse alsa
Nursuz gemisine korsan ederdim

Doğru beklerken önüne
Dal çıkarsa, ne yaparsın?
Yaratana isyân eden
Kul çıkarsa, ne yaparsın?

OL
Huyundan, suyundan ol,
Oyundan, toyundan ol,
Hüseyin soyundan ol
Yezit soyundan olma

Her canlıya hayat verir bir ana
Surete bezedir benzer insana
Rüyalar terletir girip baksana
Görüşünde bin hikmet var, nakkaş sen.

Suret suya düşmüş ıslanır tek tek

Mihmanım can sunduğum, gönül Ona hediye
En son dediğim sultan, evvelin ilki düştü
İmdat diye bağırdım, sevenler nerde diye
Ben tükendi sanırdım, önüme yılkı düştü

İnsanlık can çekişir, insanın benzi soluk