Zülfikar Yapar Kaleli Şiirleri - Şair Zü ...

Dağı duman alır, ovalar yürür
Gözümüze batan ıtırdı ey dost!
Ovayı sis basar, davalar yürür
Boynum vuran bizim satırdı ey dost!

Hüsrana çeyrek var bu son gidişte

Göklere açık eli, duası zeminedir
Şu gök gözlü arzuyu sanırdım eminedir
Eminde ki bu gayreti âşıklık deminedir

Şu salıncak deryada konforlu bir yattadır
Zeminde su eriyor, eminler feryattadır

Beni hiç kimseyi sevmez sanmayın
Ülkü denen ela gözlü yar benim
Gülemiyor diye bana yanmayın
Kafkaslarda hiç kalkmayan kar benim

Hayat bir anından değerli olmaz
Hep dikine gider esriğin biri!
Kimseye aldırmaz, sözümden almaz
Ahtı beni güder esriğin biri!

Kupkuru söz ile testi mi dolar;

Üzülme gönüldaş, ah çekip yanma
Mevla ruhsat ip yanma verir güleriz elbet
Bu devir her zaman ters gider sanma
Zulmün her türünü sileriz elbet

Anında bürünüp muradı renge
Ersin diye, fırsat vermek nedendir?
Milli ruh düşmanı şu pezevenge
Yorsun diye fırsat vermek nedendir?

Bu kanlı yıla da zevkli başladık
Eğlenmek zulümdür gülmek zulümdür
Şu can Karabağ’ı çoktan boşladık
Eğlenmek zulümdür gülmek zulümdür

Ben bu memleketin her bir taşına
Şiir yazdım, türkü yazdım, sır yazdım
Yerde çekirgeye, uçan kuşuna
Özlemine, hasretine yar yazdım.

Gurbette çürüttü ömrünü, kırgın

Ne diyeyim, ne söyleyim ben sana,
Rahat, huzur kaçtı, yetişemedim.
Dakikalar sene geliyor bana,
Ay geçti, yıl geçti, yetişemedim.

Bu milleti kısım kısım ayırıp
Birbirine katanlara yuh olsun
Birin atıp, diğerini kayırıp
Hak hukuktan atanlara yuh olsun