Zühtü Bakır Şiirleri - Şair Zühtü Bakır

Dağıttım kendimi parça parçayım
Topla her zerremi bana geri ver

Bir yanda bedenim bir yanda aklım
Yorgun dizlerime solmaz feri ver

Eşref abigilden bize geliyor sıra
Anneme bir şeyler söylüyor harmanda Fadime abla
Annem de başını sallıyor
Ve ayrılıyor
“ne diyor” diyorum
“yarın sıra sizde, dedi” diyor

gölgesi
bir ince kara kilim
serilmiş dibine
söğüdün

tebessümdedir rüzgâr

ben ağaca
ve oynayan yeşil
yapraklarına bakıyorum
ellerim göğsümde kenetli
beş altı adım ötede
dayanıyorum ciddiyim

aşan güneşler
neyi götürüyor benden
bana neyi getiriyor
doğunca sabahları

bir yapraktır

İçimde
Bekleşen kelime ve duygular
Mısralaşmak için
Şiirleşmek için
Birbirini eziyor

Gurbet-elde köyün çöplüklerini
Özlemedim diyen yalan söylemiş
Rüyalarını yorup telefon mektup
Gözlemedim diyen yalan söylemiş

Saatlerce bir noktaya bakarken

yalnızlığımı
fırsat bilip
hep elini sırtıma
koyacak sanıyorum
ölüm

Kapıya dayandı ekim
Gitmenin zamanı geldi
Dersler başladı nitekim
Gitmenin zamanı geldi

Geçirdim koskoca yazı

Bir defa kırılınca
Bin özür bekler de
Bir özür dilemek
Gelmez aklına
Kırınca bin defa