İnsanın kendi kendini avutmaya kalkması
bir işe yarar mı bilmiyorum ama
yalnızlığa çare ilaç olarak iyi geldiği kesin...
Seni ilk gördüğüm gün aklıma düştün
Yüreğim kıpır kıpır oldu
Açlığımı, susuzluğumu gidereceğini düşündüm
Yanılmam sanıyordum ama yanılmışım
Yine bir şey değişmedi
ve ben hala yalnızım
Sen ve ben, yani biz insanlar
yıllara meydan okumaya kalkarken;
yılların bize meydan okuduğunun farkına bile varamadan, umursamazlık içinde bir ömrü tüketirken;
acıların en büyüğünü, en acısını
sevdiklerimize; bizi sevenlere yaşatıyorsak,
hiç beklemeden; hemen, şimdi;
Sen kimsin, ben kimim, kime ne
Ben; benim o eski ben olduğumdan emin değilim
Her şey, herkes çok değişti
Tadı tuzu kalmadı hiçbir şeyin
Anlam bile anlamını yitirdi
Cümleler hiçbir mana ifade etmiyor
Fikir değiştirmeden,
ölümün soğukluğunu hissetmeden;
ağrısız sızısız,
hemen şimdi ölmek istiyorum
Yaşamak;
kendini feda etmekten ibaretse,
Onu yapma bunu yap
Bunu yapma onu yap
Böyle diye diye
Tükenmişlik sendromu içinde
Bir ömür tüketirken
Nasıl tükettiğimizin
İnanabileceğim, güvenebileceğim
Kimim kimsem yok
Kalabalıklar içinde yapayalnızım
Yalnız doğdum, yalnız öleceğim
Yalnızlık allaha mahsus denilsede
Yalnızlığın ne menem bir şey olduğunu
Düşünde gördüğünü
Düşün de gör
Bak ne haldesin
Uyan artık
Yazık etme kendine
Değerini bilmeyen birine
Önce, yaptıkların için sana yazıklar olsun
Sonra da, yaptıklarına göz yumduğum için
bana yazıklar olsun
Yazıklar olsunki,
sana inanmadığım; güvenmediğim halde;
değer verdim, seni el üstünde tuttum
Ben; beni kör kuyulara, yangınlara, derin sulara atsam, atsamda kendimden kurtulsam
Seni sana bıraksam, sen de benden kurtulsan; iki arada bir derede kalmaktansa
Geçmişimizi geleceğimizi açık açık konuşsak
Bir çıkar yol bulup her şeye yeniden başlasak nasıl olur?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!