Dışarıdan bakınca gıcık, uyuz dersin,
O sert kabuğun ardını bilemezsin.
Hele bir tanı, bir dokun yüreğime;
Melek gibi biri varmış, hayret edersin.
Eğer biraz daha tanımak istersen,
Ruhumdaki o saklı yola girersen;
Kaçamazsın artık o derin histen,
Ya aşka düşersin ya sevdaya tutulursun.
Sınırları çizerim, kimse geçemez,
Hak etmeyen benim suyumdan içemez.
Göründüğüm kadar buz değilim aslında,
Sadece her gönül bu yükü seçemez.
Dost diyene can olur, yoluna serilirim,
Gerekirse küllerimden yeniden dirilirim.
Ama eğriye eğri, doğruya dik duruşum;
Ben böyle harmanlandım, böyle bilinirim.
Gözlerimden anlar ancak derdimi bilen,
Yalanla gelmesin sakın, gözyaşım silen.
Sükutum bir orduya bedeldir benim,
Varlığımla onur duyar, kıymetimi bilen.
İşte böyle biriyim, dürüst ve yalın,
İster uzak durun, ister dost kalın.
Ama yüreğimdeki o limana varırsanız;
Ebedi bir huzurda yerinizi alın.
Kayıt Tarihi : 12.04.2026 20:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!