Zihin Limanı Şiiri - Güven Tekin

​Aklımı denize daldırmak gerek,
Düşünce yükünü suya salarak.
Her bir hatırayı bir bir silerek,
Derin mavilikte huzur bularak.

​Köpükler boğsun bu yorgun sesleri,
Dalgada kaybolsun nefret, kederi.
Silsin akıntı o eski izleri,
Ruhumu bir nebze özgür kılarak.

​Bir ağırlık var ki göğsümde duran,
Zamanın çarkıdır ömrümü yoran.
Sustu artık içte her gün haykıran,
Sessizliğin içine doğru dalarak.

​Dalgalar dövdükçe kıyı hattını,
Sırtımdan atarım hayat tahtını.
Denizler bağışlar kulun bahtını,
Eskimiş anları benden çalarak.

​Dibe çöksün bütün kırgınlıklarım,
Yarım kalan o büyük umutlarım.
Sonsuzluğa ersin bu boşluklarım,
Güneşin izinde yolda kalarak.

​Ne bir soru kalsın ne de bir cevap,
Bazen vazgeçmektir en büyük sevap.
Yıkılsın içimde kurduğum bitap,
Yepyeni bir göğe doğru dolarak.

​Tuzlu su yalasın yaralarımı,
Kapatsın geçmişle aralarımı.
Siyahın içinde ak sıkıntılarımızı,
Karanlık suları ışık kılarak.

​Şimdi durulmuştur o hırçın deniz,
Geride ne bir dert ne de bir pürüz.
Sadece bir sükun, sadece biziz,
Mavinin bağrında sonsuz kalarak.