“KALBİMDE EKSİK PARÇAYDIN”
Kalbimde eksik parçaydın
Sen gelince tamam oldum
Bir sen vardın,bir de hayalin
O hayalle hep soldum
"KALBİMDEN GEÇEN SON TREN"
Bir tren geçti bu gece kalbimden
Sessizdi,yavaştı ama derindi izleri
Ne bir bilet kestim,ne de bir el salladım ardından
Sadece içimdeki istasyonda bekledim
"KALBİMDE SENİN ADIN VAR "
Bir bakışın düştü gönlüme,sevenler bile kıskandı
Kalbim seninle titredi,aşkınla içim yandı
Ne uzaklar engel oldu,ne de zaman dur dedi bize
Senin bir tebessümüne,dünyayı yakarım gizlice
"KALBİMİN SIĞINAĞI"
Yağmur hafif hafif yağıyordu o akşam,
Sokaklar boş,ama hava taze ve temizdi.
Kadın,eski bir bankta oturmuş,
Gözlerini gökyüzüne dikmişti
Düşünceleri,geçmişin ve geleceğin arasında gidip geliyordu
"KALDIRIMDA KALANLAR"
Sabah olmadı aslında,
Geceyle hesaplaşamadan uyanan insanlar var
Yorganı açmadan iç çeken anneler
Bugün de aç kalmasın çoçuklarım diyen dudaklar
KANADIMI KIRDILAR
Kanadımı kırdılar.
Bir sözle, bir bakışla,
Bir anlık yalnızlıkla
Ve dünyamı kaybettim.
"KARA YAZI GİBİ GİTTİN"
Kara duman çöktü o günden beri
Toprak bile küstü,taş ağlar sen diye diye
Ben bir garip oldum,dertle deryalar gibi
Sen yoksun,dünyam dönmez artık yâr
"KAVUŞAMAYINCA BİTMEYEN SEVDALAR"
O sabah yağmur yağıyordu.
İstanbul'un en suskun sabahlarından biriydi.
Simitçilerin sesi bile yorgun,martılar sanki özlemi anlatırcasına sessizdi.
O,her sabah geçtiği köprüde durmuş, çantasını sıkıca tutmuş,gözlerini denize sabitlemişti.
Dalgalar,yıllar önce söylediği bir cümleyi hatırlatır gibiydi
"KENDİMİ BULDUĞUM YER"
Bir zamanlar kırgındım, yorgundum
Kalbim paramparça ruhumda suskun bir yangın vardı
Ama sonra anladım;
Kimseye kızmamalıydım, çünkü en çok ben unuttum kendimi
"KENDİMİ UNUTURKEN"
Gül dediler,güldüm,içim yanarken bile
Ne fırtınalar koptu içimde kimse bilmedi
Bir "İyi misin?" düşmedi payıma nedense
Ben herkese merhem oldum,kendime yetemedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!