Zeynep Koçar Şiirleri - Şair Zeynep Koçar

SENİ DÜŞÜNÜYORUM
Gözlerimde bir hüzün, yüreğimde bir sızı.
Adını anmak bile bir ceza gibi, bir ızdırap.
Ne zaman seni düşünsem zaman durur.
Her hatıra içinde yankı bulur.

SENİ KALBİMDEN SÖKÜP ATACAĞIM
Seni kalbimden söküp atacağım.
Ne bir iz kalacak, ne de bir hatıran.
Ne adını anacağım bir daha,
Ne de düşeceksin aklıma.

SENİ KAYBEDİYORUM ARTIK
Seni kaybediyorum artık.
Sıkıca tutmama rağmen parmaklarımın arasından kayıp gidiyordun.
Adımlarım seni takip etmek isterken,
Sense uzaklaşıyor bir gölge gibi siliniyordun.

SENİN CANIN SAĞ OLSUN
Gidişinle solsa da baharım,
Bir selamına muhtaç kalırım.
Suskunluğunda ben seni sayıklarım.
Senin canın sağ olsun sevdiğim.

SENİNLE HAYALLER KURMAK GÜZEL
Seninle hayaller kurmak güzel.
Ankara'nın Kuğulu Parkı’nda el ele, göz göze olmak.
O mis gibi havayı içimize çekmek.
Rüzgarın dansını, kuşların sesini dinlemek.

"SENİNLE YAŞLANMAK NE GÜZEL"
Seninle başlasın her sabahım
Uyanayım kokunla,sol yanımda baharım
Bir fincan çay,bir gülüş yeter bana
Yıllar geçsin,sen yanımda,başka ne ararım

SENİ SEVMEKTEN BİR AN BİLE PİŞMAN OLMADIM
Seni sevmekten bir an bile pişman olmadım.
Acıyla yoğruldum ,özlemle sınandım.
Geceler boyu adını sayıklasam da,
Bir kez olsun vazgeçmeyi aklımdan geçirmedim.

SENMİYDİN
Sen miydin bana yalan söyleyen?
Seni her seyden çok seviyorum diyen,
Her sözüne kanıp her anıma sarıldığım,
Sen miydin o kadar inandığım?

SEN SEVGİDEN NE ANLARSIN ADAM?
Sen sevgiden ne anlarsın adam?
Gönül vermek nedir bilmezsin ki.
Sevda rüzgar değil, esip geçsin.
Senin aşkın sahte, hissetmezsin ki.

“SENSİZ KALAN ŞEHİR”

Sensiz kalan şehirde,rüzgâr bile üşüyor
Gece lambaları solgun, gökyüzü suskun duruyor
Adını anınca,bir yerlerde yağmur başlıyor
Sanki senin gidişinle,mevsimler değişiyor