Zeynep Koçar Şiirleri - Şair Zeynep Koçar

YAŞARKEN ÖLDÜN MÜ SEN HİÇ ?
Yaşarken öldün mü sen hiç ,söyle.
Bir nefes alırken boğuldun mu sen ?
Gözlerin dolarken güldün mü öyle ?
İçinde fırtına,dışın bahar iken.

YA SEN YA HİÇ
Aklıma geldin sevdiğim bu gece.
Adını fısıldar kalbim derin ve ince.
Gönlümde rüzgar olur sessizce.
Ya sen ya hiç, umudumsun gönlümce.

"YENİDEN BAŞLAYAN HİKAYE"
Bir gün dedim ki
Gidişlerinin ardından yıkılmam
Kırık dökük hayallerle sarılırım hayatın kollarına
Çünkü her gecenin sonunda bir sabah var
Ve her bitişin sonunda yeniden başlama umudu var

"YOL BİTMEDİ DAHA"
Bir yol var önümde
Ne taşları tanıdık,ne gölgesi bilindik
Ayakkabımın tabanında biriktirdiğim
Sessizliğin ağırlığıyla yürüyorum
Adım adım geçmişin izinden

YOLUNU BEKLİYORUM SEVGİLİM
Soğuk duvarlar arasında
Sensiz geçen her saniye
Bir ömür gibi ağır geliyor bana
Gözlerim kapıda, her gelen adımda senden haber bekliyorum

YÜREĞİMDEKİ BOŞLUĞU SARAR MISIN?
Yüreğimdeki boşluğu sarar mısın?
Geceleri üşüyen dualarıma dokun.
Sessizliğe gizlenen bir çığlık gibiyim.
Sadece senin sesinde susabilirim.

YÜREĞİME KAZIDIM SENİ
Bir bahar sabahı düştün yüreğime.
Rüzgar gibi sessiz, usulca derine.
Gözlerin denizdi ben daldım içine.
Kayboldum bulamadım kendimi bile.

ZAMANSIZ SEVDA
Bir bahar sabahı karşıma çıktın.
Zaman durdu seninle göz göze geldik.
İki yabancıydık yollar dar geldi.
Kalplerimiz çoktan birbirini seçti.

"ZİRVEDE BİR GECE"
Gece idi aşkım,
Dağın tepesinde hâlâ
Aşağılarda şehirler çoktan uyudu
Ama biz,birbirimizin gözlerinde uyanacağız