Zeynep Koçar Şiirleri - Şair Zeynep Koçar

"BİRLİKTE YÜRÜDÜĞÜMÜZ YOLLAR"
Birlikte yürüdük biz bu yollarda
Yağmurlar yağdı da ıslanmadık mı?
Dizlerimiz titrerken gecelerde
Birbirimize tutunup sarılmadık mı?

"BİR UMUT KADAR YAKINSIN"
Gecenin sessizliğinde pencereden dışarı bakıyordu kadın
Gökyüzü simsiyah,ama içinde bir yıldız inatla parlıyordu,
Küçük bir ışık
Belki umut,belki de unutulmamış bir kalbin işaretiydi

BÖBÜRLENME İNSANOĞLU
Böbürlenme insanoğlu
Bir toz tanesinin evreninde
Kendi gölgende savaşırken
Kendini dağ zanneden deli

"BUGÜN HAYATIMIN ZARINI ATTIM"
Bugün hayatımın zarını attım
Ya kazanacaktım seni,ya da kaybedecektim her şeyi...
Ne geçmişi düşündüm ne de geleceği,
Sadece kalbimin sesine güvenip yürüdüm sana doğru

"BU HAYAT BÖYLE"
Sabah ezanı değil artık çalan saat uyandırıyor
Yataktan kalkmak değil,hayata direnmek oluyor
Aynada tanımadığın biri var gözlerinin içinde
Her gün aynı yol,aynı yüzler,aynı sessizlikte

"ÇEKİL GİT ARTIK KALBİMDEN"
Yeter artık
Her an her yerde sen varsın
Gitmek bilmeyen bir gölge gibi üstümdesin
Senden geriye ne aşk kaldı ne de umut, bir tek sen kaldın gitmeyen

" ÇEKİL GİT BAŞIMDAN.."PART 1
Çekil git başımdan...

Sanki kalbimin ortasına yanlışlıkla yerleştin gibi duruyorsun,
Ben seni hep kalbimin en güzel yerine koymuştum,
Oysa sen yaramın tam üzerine kurulmuş bir acı oldun,

"ÇEKİL GİT BAŞIMDAN"PART 2
(GİTTİĞİN YERDE KAL)
Gittiğin yerde kal
Ben artık seni çağırmıyorum
Eskiden adını her nefeste taşıyan o dil var ya,
Artık sessiz, artık senin için konuşmuyor

"ÇEKİL GİT BAŞIMDAN"PART 3
(ARTIK KENDİM İÇİN VARIM)

Artık kendim için uyanıyorum sabahları,
Adın yok,gölgen yok,sana dair hiçbir bir iz taşımıyor içim
Yaralarımla barıştım,ağrılarımı okşadım kendi elimle,iyileşmeyi kendimden öğrendim

"DENİZ KENARINDA BİR GECE"
Oturmuşum deniz kenarına
Kumların üstünde serin bir gece
Aşkımın esen hafif nefesi
Tenimde dans ediyor usul usul