Zeynep Koçar Şiirleri - Şair Zeynep Koçar

Zeynep Koçar

HOŞGELDİN AŞKIM KALBİME
Hoşgeldin aşkım kalbime,sensizliğe ses gibi
Bir çiçek açtı içimde,bahar nefes gibi
Yokluğunda donan kalbim,seninle eridi
Aşkın en derin yerinde,senle dirildi

Devamını Oku
Zeynep Koçar

İKİ KALP
Sadece iki kalp,birbiriyle buluşamayan.
Ayrı kalplerde çarpan ,birbiriyle birleşemeyen.
Birbirini her an arıyan ,ama hep uzak kalan.
İçlerindeki sevdanın acısıyla yalnız kalan .

Devamını Oku
Zeynep Koçar

"İLLE DE SEN İLLE DE SEN "
Gönlüm nice aşklar gördü
Kimisi geldi, kimisi gitti
Ama ne olduysa sana durdu bu kalp
Sana tutuldu,seni bekledi

Devamını Oku
Zeynep Koçar

İMKANSIZ AŞK
Sonsuz bir özlemle seni düşündüm.
Bütün geceleri seninle geçirmiş gibi,
Her sabah uyanmak, gerçeklerle yüzleşmek
Ve seni sadece hayallerde görmek çok acı bir duygu.

Devamını Oku
Zeynep Koçar

"İSYANIM KENDİME"
Dünya dönüyor,ama ben donup kalıyorum
İnsanlar yürüyor,yanından geçip gidiyorum
Gözler dolu, kalpler donuk
Sevgi sözcüğü artık yabancı bir şarkı gibi

Devamını Oku
Zeynep Koçar

'KADIN'
Düşlerim var...
Bazen kaybolur yıldızlarda
Bazen karanlık gecemin içinde
Bir ışık,bir umut olarak doğar

Devamını Oku
Zeynep Koçar

"KALBİMDE SENİN ADIN VAR "
Bir bakışın düştü gönlüme,sevenler bile kıskandı
Kalbim seninle titredi,aşkınla içim yandı
Ne uzaklar engel oldu,ne de zaman dur dedi bize
Senin bir tebessümüne,dünyayı yakarım gizlice

Devamını Oku
Zeynep Koçar

"KARA YAZI GİBİ GİTTİN"
Kara duman çöktü o günden beri
Toprak bile küstü,taş ağlar sen diye diye
Ben bir garip oldum,dertle deryalar gibi
Sen yoksun,dünyam dönmez artık yâr

Devamını Oku
Zeynep Koçar

"KAVUŞAMAYINCA BİTMEYEN SEVDALAR"
O sabah yağmur yağıyordu.
İstanbul'un en suskun sabahlarından biriydi.
Simitçilerin sesi bile yorgun,martılar sanki özlemi anlatırcasına sessizdi.
O,her sabah geçtiği köprüde durmuş, çantasını sıkıca tutmuş,gözlerini denize sabitlemişti.
Dalgalar,yıllar önce söylediği bir cümleyi hatırlatır gibiydi

Devamını Oku
Zeynep Koçar

"KENDİMİ UNUTURKEN"
Gül dediler,güldüm,içim yanarken bile
Ne fırtınalar koptu içimde kimse bilmedi
Bir "İyi misin?" düşmedi payıma nedense
Ben herkese merhem oldum,kendime yetemedim

Devamını Oku