Zeynep Koçar Şiirleri - Şair Zeynep Koçar

"GEÇMİŞİN İZİNDE SEN"
Geçmişin sessizliğinde yürürken
Ayaklarım taşlı yolları sayarken
Bir an durdum,düşündüm seni
Her acının,her gözyaşının içinde sen vardın

GİDENİN ARDINDAN HİKÂYE
Kasım rüzgârı, yırtık bir mendil gibi savuruyordu yaprakları
Gökyüzü,sanki yıllar önce çekip giden o adamın ardından ağlıyordu
Köyün en sonunda,çamura gömülmüş bir taş ev
Kapısı çatlak,camı buğulu, içeride bir kadın
Saçları beyazlamış,gözleri sönmüş, avuçlarımda zamanın izleri

"GİDİYORSAN GİT"
Gidiyorsan git istemem artık,
Yoruldum ardından yollar gözlemekten.
Bir ömür verdim de ne kaldı avucumda?
Kırık bir hatıra, bir de dinmeyen özlem.

GÖZLERİNE VURULDUĞUM YÂRİM
Deniz misali gözlerine vurulduğum yârim
Her bakışında kaybolurum, derinlere dalarım.
Bir dalga gibi seni ararım her an.
Seninle her saniye ölümsüz, sonsuzluk olur.

GÜNAHSA SENİ SEVMEK YANSIN DÜNYA
Eğer sevmek günahsa,dile gelsin her yara
Cehennem ateşi bile serin gelir bana
Yandım aşkınla,yansın ne varsa
Sen benimsin hem günahınla,hem sevabınla

HAKKIM SANA HELAL DEĞİLDİR BİLESİN
Aldığın her nefeste adımı kirlettin
Verdiğim sevgiyi yerle bir ettin
Yetmedi,umutlarımı da lime lime ettin
Hakkım sana helal değildir bilesin

HASRETİM SANA
Senin adını her andığımda bir ateş düşer yüreğime,
Sonsuz bir özlemle sarılır kalbim,sensiz gecelere,
Buram buram kokar aşk,
Her bakışında yeniden başlar,içindeki fırtınalar.
Hasretin savurur beni ,ucu bucağı olmayan sonsuzluğa.Ellerim boşluğa uzanır,

"HAYATIN KIYISINDA"
Bir yanımda yorgunluk,bir yanımda umut.
Kırılmış hayallerle dolu eski bir kutu.
Ne zaman güldüysem,içimde fırtına koptu.
Hayat dediğin bazen yara,bazen de bir tutku.

"HAYIRSIZ SEVGİLİM"
Ey, kalbimi yarım bırakan
Ey, sözleriyle kandırıp giden
Hayırsız sevgilim
Ben sana ömrümü verdim
Sen bana koca bir hiç bıraktın

HERKES SEVEMEZ YAVRUM

Herkesin yüreği yetmez
Bir başkasını kendinden çok sevmeye
Herkes bakamaz gözlerinin içine
Kendini kaybeder gibi, kendini bulur gibi