"gidiyorsan Git" Şiiri - Zeynep Koçar

"GİDİYORSAN GİT"
Gidiyorsan git istemem artık,
Yoruldum ardından yollar gözlemekten.
Bir ömür verdim de ne kaldı avucumda?
Kırık bir hatıra, bir de dinmeyen özlem.

Sana kızgınlığım sevgimdendir biraz,
Yoksa çoktan silerdim adını içimden
İnsan en çok sevdiğine kırılırmış,
Bunu öğrendim senin gidişinden.

Bir zamanlar adını yağmura söylerdim,
Bulutlar bile seni bilirdi benden
Şimdi gökyüzü kadar uzak olmuşsun
Dokunmam sana, baksam da derinden.

Ne eksildin kalbimden ne çoğaldın,
Bir yara gibi duruyorsun yerinde.
Bazen özlüyorum delice seni
Bazen de öfke büyüyor içimde.

Gidiyorsan git istemem artık,
Zorla kalan ne kadar benim olabilir?
Yüreği başka limanlara demir atan biri,
Benim kıyılarımda ne kadar durabilir?

Bir akşam üstü gibi çöktün ömrüme,
Sessiz ve habersiz girdin dünyama.
Şimdi yine sessizce gidiyorsun ya,
En çok da bu dokunuyor yarama.

Senden kalan birkaç cümle saklı hâlâ,
Bir çekmecemde, bir de kalbimin kuytusunda.
Atmaya kıyamadığım eski bir mektup gibi,
Duruyorsun zamanın unutulmuş noktasında.

Ne beddua ederim ardından ne de sitem
Herkes seçtiği yolda yürüsün isterim.
Ama bil ki seni severken harcadığım ömrü,
Bir daha kimseye bu kadar vermem.

Çünkü bazı insanlar bahar diye gelir,
Sonra sert kışını bırakıp gider.
Ardında açmayan çiçekler kalır da
Kimse o solgunluğu görmez, geçer gider.

Gidiyorsan git istemem artık,
Kapım da açık, yolum da açık.
Ben sevgimi yük değil emanet bildim,
Taşıyamayana da zorla tut demem asla.

Çünkü sevda dilenilmez,
Aşk yalvararak yaşanmaz.
Gitmek isteyenin elinden tutupta
Mutluluk diye bir şey kurulmaz.

Sen giderken yalnız bir insan gitmiyor,
Hayaller de toplanıp çıkıyor peşinden.
Birlikte kurduğumuz yarınlar düşüyor yere,
Kırık camlar gibi dağılıyor yüreğimden.

"Allah yolunu güzel insanlarla kesiştirsin,
Gönlüne merhamet,ömrüne huzur versin.
Beni unutsan da olur sevgilim,
Yeter ki kader sana benim çektiğimi çektirmesin."

'SENİ UNUTACAK KADAR KIZGINIM,
VAZGEÇEMEYECEK KADAR DA SEVDİM.'

03.06.2026