Güz Mevsimi / Zemheri Şiiri - Dr Yusuf P ...

Karanlık daha çökmemişti dağların
Ardına
Günbatımında üşümüş bir gülüş
Adı unutulmuş bir gül bıraktı sanki

Kalbimin atımında zayıf bir heves,
Zemherinin beyazına boyun eğer
Ne sevgi ne de merhamet bekler,
Yalnızca
Toprağın derin uykusundan cemre

Gece de, henüz tamamlanmamıştı
Sessizlik
Söyleyeceği son sözü arıyordu
Hangi güzün geciken yankısıdır
Bilinmez
Dağlar, karanlığı omuzuna almadan
Bir yaprak düştü.

Belki orada bahar bir renkten ibarettir.
Buz, çözülmez.
Yalnızca içinden ince bir su sesi
Kır çiçekleri,
Kimsenin görmediği bir rüzgârda
Salarken kokusunu, adını kaybeder

İsyan,
Damarlarda dolaşan solgun bir renk
Kim bilir sonbahar,
Hangi rengini ödünç verdi.
Sararmak...
Belki de ayrılığa yakışan tek renk
Bir yaprak düşüyor,
Güz mevsimine ilk adımı attırmak için