Neşeyle geçmişti çocukluk nerde
Delikanlılıkta vardı hem serde
Nasıl düşer insan bu kadar derde
Cansın hemde cana diyenler kimdi;
Denizde, yağmurda, bulutta, yerde
Hep hüzzam şarkılar çalıyor şimdi...
Görmedim demişsin hayli zamandır
Bilmezsin ki sevmek nasıl yamandır
Aşk ile yananın gönlü dumandır
Uğrunda yanılan sevdalar varya;
Küllere dokun bak, ordayım işte…
Nazlı yar demiş ki nedir değerim
Anlasam aşkını boyun eğerim
Ah be iki gözüm, ah be ciğerim
Kanım da sen varsın, damarım da sen...
Dudağındır kevser suyu tattığım
Bir şiirde derki şair;
Terk etmedi sevdan beni...
Karşılıksız sevdi zahir;
Terk etmedi sevdan beni...
Aşık yanar olur mahir
Öyle bir kader ki eksiği bitmez
Dertler binle gelir bir bile gitmez
Dayanmaya güç yok mecalim yetmez
Dünya çok geniştir yalnız bana dar
Dışarda güneş var yüreğim de kar...
Aman kimseler duymasın, sararıp da solduğumu
Avaz avaz ağlayarak, saçlarımı yolduğumu
Şu kısacık, hayatım da kederlerle dolduğumu
Sadece sen bilsen yeter, şöhretim yok şan gidiyor
Öyle sessiz sessiz bakma, sana aşık can gidiyor…
Hayatta ne varsa sevdaya dair
Hepsini bir pula sattım da geldim
Dertlerimi yazdım sandılar şair
Yokluğu şiire kattım da geldim…
Mutluluk hayalde rüyada kaldı
Sensizlik bir ateş içimde yanar
Özlemin yaradır bağrımda kanar
Bir kere görenler mücevher sanar
Gözlerin okyanus derin mi derin
Kutuplarda sıcak çöllerde serin…
Masamda ki boş kağıda, damlıyorsun kalemimd
Sen girince yüreğime, bir iz kalmaz elem’imden
Onbinlerce cümle yazdım, hem Elif’ten Lam’dan Mim’den
Sensiz geçen her anımda, ay battı güneşim soldu
Hayalin bir gerçek gibi, gerçeğinse hayal oldu…
Samatya’da güneş doğdu mu dostlar
Vurdu mu ilk ışıklar dalgaların üstüne
Sahilde bir telaş bir heyecan bir hüzün
Balıklarda bir korku, bir umut, bir bekleyiş
Habersiz bunlardan işe gidenler
Otobüs durağında gazete okurken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!