Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

Gülşahım aşkım benim,
Seviyorum ben seni.
Gülşahım aşkım benim,
Seviyorum ben seni.
Senin aşkınla canım,
Yanıyor garip Zeki'n.

Bakışlarına bakar, süzülür gözlerim,
Hasrettendir, dudağımdan çıkan sözlerim.
Her resmine baktığımda, seni özlerim,
Seni seviyorum gülüm, sevdiğim benim.

Yanagındaki gamzen, eder beni benden,

Bir daha gel göreyim seni,
Bakışların altında ezildi yüreğim.
Seni düşünürken gözlerim yolda,
Arar oldum mecnun gibi leylayı güzelim.

Kirpiklerin bir ok gibi saplandı yüreğime,

Kadının ağlarken, sen sil yaşını,
İffetsiz bir kadına, dön başını.
Namussuz erkek kıza çat kaşını,
Yiğit olmak zordur, Haberin olsun.

Harbi insan ol ki? Duruşun olsun,

Duydum almışsın lain deccali koynuna,
Korkaksan sus takarım yuları boynuna.
Ben gelmem senin gibilerin oyununa,
Hadi kafir göreyim çık er meydanına.

Ben asla tükürdüğümü geri yalamam,

Yaşanmış hayatı yazdım satırlarıma,
Hayâsızca bu yürüyüş bu utanç niye.
Herkes kırmak istiyor yaşam kalemimi,
Bu neyin davasıdır söyleyin hâkim bey.

Vatan bayrak sevmek kansızı çökeltmek,

Aldığın parayı, versen ne yazar,
Başımı yerlere, eydin sen benim.
Ben doğru anlattım, sen yanlış bildin,
Kalbimi fikrinle, kırdın sen benim.

Hakim hanım hüküm, akıl işidir,

Hakk aşkıyla yandım, bana dediler deli,
Deli olmadan olmaz, hakka aşık ALİ.
O kırk akıllıyı, toplasan bir kenara,
Kırk akıllıdan olmaz, hakka aşık bir veli.

Kırk akıllı susma konuş, sizce kim deli,

Beden çıplak gezer, buna şahit yol sahil,
İnsan yalancı, insanlar şeytandan cahil.
Kendini alim şeyh görende buna dahil,
Bilinmez nerede, Hakk'a halis kul ahil.

Her dil Şah-ı Merdan der, kul bilmez ya Ali,

Gönlümü verdim ben aşka,
Aşkta ki o iman başka.
İman İlim Amel yolu,
Hakk aşkı daha bambaşka.

Ben gönlümü Hakk'a sundum,