Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

On dört madde hayat sudur, su hayattır,
Bir sürüngen yılan, zehri büyük sanattır.
Panzehir olmasa, on üç madde meyrattır,
Ey Lokman Dört renkli yaprak, suya hayattır.

Sarımsak soğan suyu, su ile karışık,

Elbet yaklaşıyor, o yaklaşmakta olan,
Ey boş dünya, Ay mıdır? Güneş midir? solan.
İnsan bilmez, nerede gizlenir kul nuru,
Geceler bedene, Ay sen geceye dolan.

Güneş sen Ay'ı bırak, Ay sende güneşi,

Siyaha bürün karanlık, dört yıldız sağ sol,
Merdivenler hep yokuş, yokuşun sonu yol.
Ey sekiz el, sekiz elden sen ikiyi ver,
Kalk İnsan Kuran yolunda hakiki kul ol.

Ey Peygamber kalk, yarılsın taş turab,

Ey siyah bulut üstünde, parıldayan ay,
Hazırız Ebrehe, fillerini devirmeye.
Yağmurlardan uzak, ışıklar saçan güneş,
Ey Rabbim hazırız, İslamı yükseltmeye.

Zincirlerden kopan kör, korku sana mahsus,

Rabbim yüce Allahtır, gügsümde imanlı ateş,
Kimse söndüremez, kalkışan ayak altında leş.
Allahın izniyle bilirim, kim dost kimler kalleş,
Ey şanlı babacığım, Müslümandır bize kardeş.

Her insanı severim ben, yaratandan ötürü,

Ey şanlı bayrağım, nicedir senin halin,
Sana bu kiri pası, hainler vurdular.
Bakıyorum da artık gülmüyor hiç yüzün,
Söyle vicdansızlar sana nasıl kıydılar.

Ay ve yıldızın artık hiç parlamaz oldu,

Kalkıp Sivasa baksan, dermiydin ne bu hal,
Hal bilene zulmeden, sağ beşer çıkık dal.
Sor Hızır'a Hakk deryasına gereksiz sal,
Ey Şemsi Sivasi, nasıldır kabir hali.

Anlat hele Hırsız, Zulmedenin halini,

Dolsun insanlar, Ayasofya içe dışa,
Felaket çok büyük, yarılır içten dışa.
İmam kul dua etsin, kalpten dilden dışa,
Ey Türkiyem dol camiye, birlik zamanı.

Büyük felaketi, Yüce Allah dindirir,

Ey Saçları deve hörgücü kadın,
Ahir zaman kadını oldu adın
Cehennem der? Üryan azabı tadın
Ey üryan kadın, seni kim yarattı.

Üryana bürünen, bilmez Zâhiri,

Kufeden bir haber geldi (X2)
Zarf içinde Hüseyin'im (X2)
Dediler ki? Kufeye gel. (X2)
Gitme Kufe vefasızdır (X2)

Eyvah Hüseyin'im eyvah,