Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

Kullara verdin sen, has nimetini,
Kul bilmez oldu şükür hürmetini.
Bitmez sandı, dünyalık servetini,
İnsan görmez oldu, hakk rahmetini.

Bilmez dünyalık mal sığmaz kabire,

Bülbülü Gül eyledim,
Gül'ü Bülbül eyledim.
Hakk'ın ateşi diken,
Kalbime pir eyledim.

Yanar bahtımın sacı,

Benim bir gönül yaram var,
O Hakk tealadan yana.
Aşk vurur kıvılcım ateş,
O Hakk tealadan yana.

Yürüdüğüm dağ ova sen,

Fani dünya döner, o büyük güneş söner,
Kuran sünnet ahlakı, sen kalk kula öner.
Dünya üzerinden, nice peygamber geçti,
Ancak hakk yolundan, şeytanlaşan kul döner.

Aç kalbin dergahını, nice derviş hu der,

Hakk davasıdır bu, elbet acı verecek,
Özlenen o günler, sabır ile gelecek.
İşte o gün dünya, tam tersine dönecek,
Ey İnsan Halk yolunun, biz daha başındayız.

Hakk aşkıyla gözden, yere aktıysa yaşın,

İnsan hayvanlaşır, doğar nice öküzler,
Utanmaz arlanmaz kızarmaz olmuş yüzler,
Doğru sözlü insanı, görmez kör olan gözler,
Yalan olmaz? Hakk'tan gelen, hakiki sözler.

Allah'a savaş açan, Ey tağut kafirler,

Ey davulcu vur davula çalsın dengi dengine,
Duyulsun Sakarya Çanakkale Dumlupınar’dan.
Şehitlere gitsin, en güzel övgüler, türküler,
Haydi, çal zurnacı vur davulcu harman dalına.

Yiğitlik meydan da olur, er çıkar nöbetine,

İslam’ın hüküm süreceği gün çok yakın,
Dünyanın her tarafını İslam saracak.
Gökten melekler inecek büyük savaşa,
Adalet çok yakın hat tabın oğlu Ömer.

Kâfirler kendilerini güçlü sanacak,

HAYAT BU KARDEŞ

Hayat bu kardeş kimisine kucak açar,
Kimisine de çelme takıp, mermi sıkar.
Düşersin o asi sert soğuk kaldırımlara,
Sağından rüzgâr solundan yalnızlık çatar.

Ey insanlık, uyanın yeter artık,
Vakit azaldı yakındanda yakın.
Büyük küçükler niye yoldan saptı,
Deccal geldi, haydi kalkın namaza.

İnsanı yoldan deccaldir çıkaran,