DERVİŞ PADİŞAH VE İFTİRA
Dervişin biri bahçeyi çapayla kazarken ağzı kapalı koca bir küp bulur. Derviş sevinçten ne yapacağını bilemez bir küp altın buldum bir küp altın buldum diye bağırır bir yandan da ben bu küpün içinde ki altınları padişaha teslim edeceğim durumu olmayanlara belki dağıtır hem padişah hem de ben bir hayır kazanmış oluruz der. Tabi bunu duyan bir kaç köylü biz bu dervişi şikâyet edelim üstüne de bir kaç yalan katalım dervişi zindana attıralım padişah da mükâfat olarak bize kese kese altın verir derler ve dervişten önce padişahın huzuruna çıkarlar. Padişahım padişahım bir derviş var ki koca bir küp altın buldu ben bu küp altını kimseye vermem padişaha bile vermem bu benim altınım diyor biz kendisine yapma devletin malı desekte o diyor yok altınlar artık benimdir. Bunu duyan Padişah sinirlenir askerlerine tez o dervişi benim huzuruma getirin der. Tabi derviş padişaha doğru giderken padişahın askerleri de dervişe doğru giderler. Olay padişahın dediği gibi olur dervişi tez bulurlar dervişin elini kolunu bağlayıp padişahın huzuruna çıkarırlar tabi derviş bu durumdan hem üzgün hem de şaşkın. Padişah dervişe der ki sen nasıl bir dervişsin ki dünya malına tema edip devlet malı çalarsın utanmıyor musun dervişliğinden der. Derviş elindeki kapalı küpü padişaha uzatır padişahım bende küpü zaten size getiriyordum lakin bir küp altın bulup size getirdiğime mi üzüleyim yoksa iftiraya ya uğradığıma mı üzüleyim bilemedim der. Padişah kapalı küpü alır küpün ağzını açar ve içine bakar ki küpün içinde altın yerine ufacık kapkara bir yılandan başka bir şey göremez ve sinirlenir dervişe der ki be adam bu küpün içi boş ufacık kapkara bir yılandan başka bir şey yok der. Derviş padişaha ben altın gözüyle baktım altını gördüm siz hangi gözle baktınız ki küpün içinde altın yerine ufacık kapkara bir yılan gördünüz. Padişahım acaba küpün içindeki altınları ufacık kapkara bir yılan mı yuttu der. Padişah tekrardan sinirlenir ver der ki be adam ufacık kapkara bir yılan bir küp altını nasıl yutar. Bu sefer derviş padişaha Der ki padişahım acaba suç küpün içinde ki altınları bulup size getirmek isteyen bende mi küpün içini açıp altın yerine kapkara yılan gören sizde mi, küpün içindeki altınları yutan kapkara yılanda mı, yoksa benim hakkımda yalandan fitne çıkarıp elimi kolumu bağlattırıp sizin karşınıza getirip küpteki altınları almak için yalanlarıyla iftiralarıyla küpün içindeki altınları kapkara yılan haline getirenlerin mi. Demek ki şu yalan dünya da bize düşen yalan ve fitne ateşiyle beslenen ufacık kapkara bir yılanmış geri kalanı yalanmış.
ŞAİR: ZEKİ GÜNAY 09.06.2017
İlim yolunda giden Allah diye bağırır,
İçen kendini bilmez merkep gibi anırır.
İmamlar ezan okur sarhoşları çağırır,
Devir bozuk Ya Allah Ya Muhammed Ya Ali.
Bilemezler ki Hakkı hakkaniyet yolunu,
Allah'a aşık kul Allah'a yaradan der,
Allah kula dergahını payidar eder.
Sahi rüyada kurtarır asab peygamber.
Allah dilerse peygamber şefaat eder.
Dört büyük halife gelir ihtişam ile,
İnsanlar ateş üzerinde demir,
Dikkat et oğul, dağlanır bedenin.
Dost denizin içinde, bir iğnedir,
Bulana kadar boğulursun oğul.
Hayat yaşanır, insan acımasız,
Bak sen işarete, göz gören yüze,
Hangi kul eğridir, hangi kul düze.
Sırtında ağır yük, yaş gelir göze,
Dilin lal olmuşsa, el bilmez seni.
Hamal taşır yükü, sırta iz verir,
Asker polis milletime dil uzatan soysuzlar,
O aşalık dilinizi kesecek yürekte var.
Kılıç ucu bilendi öyle keskin oldu ki?
Kılıç tutup kafir boynu kesecek ellerde var.
İyi kötü çirkin mecnun yoldan çoktan sapmış,
Dünyamız ölüyor, düzen bitmiş,
Kahpeler merti kuyuya itmiş.
Kadın namusunu peşkeş çekmiş,
Din, iman, ahlak, terkedip gitmiş.
Kalpler çürük, elbiseler yırtık,
Gün olur devran döner,
Hakkı doğruyu öner.
Kıyamet tepemizde,
Bir anda dünya söner.
Bir gün güneş solacak,
Allah sabredin der, bizlerse sabırdayız,
Bizim şerle işimiz yok, hep hayırdayız.
Bunlar merkep olmuş, derler biz çayırdayız,
Dinsiz imansızlar, nerden bilsin Allah'ı.
Haksızlığa susan insan, dilsiz şeytandır,
Aşkın ile yandım düştüm çöllere,
Ne söylesem, dil varmıyor ellere.
Nice sırra kadem basmış gözlere,
Diyecek sözüm yok, sahte yüzlere.
Herşeyi hikmetiyle bilen sensin,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!