Zeki Günay Şiirleri - Şair Zeki Günay

Şeriati yok sayandan Allah'a kul olmaz,
Mümin olan, kafir olanın, safında durmaz.
Müslüman Müslümanın sırtından asla vurmaz,
Müslümanım diyorsan dön şeriat yoluna.

Bugün var yarın yokuz, dünyada işte böyle,

Saçlar düz kıvırcık, beyazlara bürünmüş,
Dili yabancı aksan, İsa'ya görünmüş.
Bir kavmin başında, doğru sözlü görülmüş,
Dört halife arkasından, bakan ey Güven.

Sana haber geldi, verdin kavme haberi,

Allahtan yüce bir dost bulamazsın haşa,
Düşman ayağına bakar, dost olan başa.
Doğru olana öl derler, yalana yaşa,
Boş ver insanoğlunda dost arama boşa.

Nar gibi bir ekmek varken, yanık yenilmez,

Yalan olmuş Ey Rabbim insanlık yalan,
Herkesin koynunda, ayrı, ayrı yılan.
Güçsüzlerin hakkını, talân ettiler talân,
Dost kim düşman kim, kimler kime kurar plan.

Kafirin elinde duruyor eleği,

DOSTLAR ÜRÜYEN ÜRÜSÜN

Dostlar ürüyen ürüsün,
Allah der bırak yürüsün.
Elbet bu yolun sonunda,
Ürüyen kimmiş görürsün.

Dostlar ürüyen ürüsün,
Allah der bırak yürüsün.
Elbet bu yolun sonunda,
Ürüyen kimmiş görürsün.

Fener ışıksız gerekmez,

1) VATAN SATANDAN DOST OLMAZ.
2) KORKAKTAN DOST OLMAZ.
3) DOĞRU SÖYLEYENİ SATANDAN DOKUZ KÖYDEN KOVANDAN SIRTINI DÖNENDEN DOST OLMAZ.
4) EĞRİYİ TARAFI TUTANDAN DOST OLMAZ.
5) MUHABBETİ KESENDEN DOST OLMAZ.
6) İKİ YÜZLÜ OLANDAN DOST OLMAZ.

Dost olana muhabbet kapım açıktır,
Hadsizin dili, köpek gibi kaçıktır.
Bu itler havlar doğuştan alışıktır,
Dostu çözmek kolay, düşman karışıktır.

Örf bilmez adet bilmez her kapıda ürür,

Doğruları söyleyince hep beni taşladılar,
İki savcı ve hakim, şeytanı alkışladılar.
Şeriat ile kalktım mahkemeden dışladılar,
Kırk yıl acıyla yaşadım, dostum diyenler sattı.

Onca yıl uğraştınız beni kandıramadınız,

Dostunu bilmeyen bir padişah varmış. Bir gün halkın içerisinde bir adam padişaha seslenmiş. Padişahım senin hiç dostun yok benim ise beş dostum var. Beni birinci dostum satmış olsa ikinci dostum satmaz ikinci dostum satmış olsa üçüncü dostum satmaz üçüncü dostum satmış olsa dördüncü dostum satmaz dördüncü dostum satmış olsa emin ol beşinci dostum beni satmaz sen benim boynumu cellata vurdurmadan yetişir beni kurtarır demiş. Padişah sinirlenmiş tutuklayın şu adamı dostlarına haber salsında kurtarsın bakalım benim elimden demiş. Adamı zindana atarlar. Adam beş dostuna haber salmış dördü gelmiş biri yok. Padişah adamın dostlarına dönüp siz bu adamın dostuysanız sizin boynunuzu bu adamla beraber vuracağım demiş. Birincisi ayağa kalmış padişahım ne dostu bu sadece benim çocukluk arkadaşım demiş. İkincisi ayağa kalkmış padişahım ne dostu ben bu adamı tanımam demiş. Üçüncüsü ayağa kalkmış padişahım benim sadece bu adamla alışveriş var bu benim dostum değil demiş. Dördüncü ayağa kalkmış padişahım senden bana dost olurda bu adamdan bana dost olmaz demiş. Padişah adama dönüp gördün mü bak demek ki bu dört kişi sana dost değilmiş beşinci dostunda zaten sattı gelmedi demiş. Adam gülümsemiş ve padişaha demiş ki beşinci dostum beni idam etmeye kalkmadığın sürece o beni kurtarmaya gelmez demiş. Padişah iyicene sinirlenmiş bu adamın yarın boynunu vurucağım meydana herkesi toplayın demiş. Adamın başını kütüğe dayarlar cellat o büyük baltayı havaya kaldırır. Padişah adama seslenir be adam idamın ucundasın bak dostuna gelmedi hadi seslende gelip kurtarsın seni demiş. Adam avazı çıktığı kadar gür bir sesle bağırır ey Rabbim kurtar beni demiş. O anda her yer sallanır cellat bütün ahali padişah ve padişahın tahtı hepsi yere düşer. Adam ayağa kalkar gördün mü padişah ben ayaktayım sen ahalin cellatın ve tahtın yerde ben sana demedim mi dört dostum beni satmış olsa da ismini söylemeyip beşinciye sakladığım o yüce dostum Allah beni ve hiç bir kulunu satmaz kurtarır demiş.

ŞAİR YAZAR= ZEKİ GÜNAY