Zekâi Budak Şiirleri - Şair Zekâi Budak

Çoksa da hayran olup uzaktan baktıklarım
Vardır elbet benim de gönlünü yaktıklarım

İnanın ki masumum, affedin, istemeden
Gözlerinden yol bulup gönlüne aktıklarım

Bende olsaydı eğer, kapında ne arardım
Sürmediğim baharı isteme benden güzel
Şalvarı beğenmez de yen deyip tutturursun
Yen de güzeldir ama yelek var yenden güzel

Hak kusurumu bırak kul kusurumu bildir

Balıklardan farkımız ne
Onlar ümman içinde yüzer
Bizler zaman içinde

(Kadıköy / İstanbul - 25 Ocak 1976)

Başıma yığılan dert katar katar
Herkesin gönlünde bir arslan yatar
Benim de olsaydı dünya mı batar
Aşk dolu sıcacık bir yuvam felek

Ruhumu bir vehmin peşinde yordum

Gece
Siyah tüllerle sararken bizi
Pembe düşlerim doğar
İkiz, üçüz, dizi dizi

Kâğıt yüzü görmemiş

Ey dört duvar bir tavan
Ey pencere ve divan
Ey setere ey mintan
Bekâr odamın süsü

Ben garibin öyküsü

Es bre deli rüzgâr es ruhum sana emanet
Al götür uzaklara bilmediğim bir yere
Kin burda mihnet burda yine burda ihanet
İkmâl için bir ömrü ölmek niye bin kere

(Kadıköy / İstanbul - Temmuz 1974)

Yıllarca mısralarda sevgiliye seslendik
Duyar lûtfeder sandık boş yere heveslendik
Bozmadık peteğini nimet-i kehribarın
Zehirin içindeki balı bulup beslendik

Çektik her âşık gibi çilesini sevdanın

Durun dayılar ağalar
Üzerime varman n'olur
Bir güzeli sevdim ise
Suç değildir vurman n'olur

Bir dinleyin hele durun

Bir volkanmış gözlerin
Zulmün bir lûtuf imiş
Sen nerden bileceksin

Güneş kadar aydınlık
Ölüm kadar gerçeksin