Zamanın Kapısı Şiiri - Okan İlkılıç

Zamanı açık unutmuşlardı.
Girdim içeriye.
Kör bir aynaydım.
Kendime baksam, en çok
Mutluluğu görmüyordum.
Zamanı açık unutmuşlardı.
Girdim içeriye.
Yüzümü kaybetmiştim.
Hayatımın üzerinde, parmak izleri vardı.
Kim dokunmuştu kulağıma,
Hiçbir aşkı duymuyordum.
Zamanı açık unutmuşlardı.
Girdim içeriye.
Zenci bir çocuktum.
Açlık bile ırkçıydı.
Yağmurlar başka bir gökyüzünü anlatıyordu.
Ben de kendime batırdım hayatı.
Zamanı açık unutmuşlardı.
Kaçtım dışarıya.
Bir uçurum, içime atladı.