Kaotik.
Alışa gelmiş pesimizm.
Fethetmiş her yerimi.
Bu bedenin yok mu yöneticisi?
Bir ilkesi yok mu?
İçimde bir sokaksın ve ben orada gezmişim
Suratların saklandığı ortada
Katlı maskeleri,
Ardına kadar açık kapıları
Ruhların sessizce ağladığı aşikar şarkılara
Fakat bazı şarkılara
İki sıfır bir beş
Üstümde bir acı yük ecelim
Şere açılan kanatlarım bu yüzden pis
Sakin çile çağlarında, hüzün göze hapis
Yaratırım yaratıkları, kapattığım sayfalarda
Anlatabilirim
Geceleri neler döndüğünü
Sokağın ağzında çürüyen hikâyeleri,
Nereden geldiğimi, nerede durduğumu,
Kimin kimi nasıl gömdüğünü.
Arsızlık damlarlarımda,
Genetik bir serserilik bu.
Sessiz filmden kopmuş gecelerde
Rüzgar olurum seyredersin.
Şanssızlık hayatlarımda
Aşinayım ben ölüme.
Garip ismimden tanır beni döngüler.
Yanıldığımı göremezken,
Nasıl çekerler her seferinde,
Gözler önünde bir arızam,
Zamansızca hedef ettiğinde kolumdan beni.
Düşman değil bu nehirde timsahlar
Belli ki saklanıyorlar benden
İnan bir şey yok anlatacağım onlara
Belki de beklemiyorlardı zaten
Susmak değil bu şehirde kazanmak
Bunu mu hayal ettin
Aptal seni
Şimdi görüyorsun boş odalarda
Hayal etmenin inceliklerini
Düşlediklerin, istediklerin
Şimdi yaşıyorsun o odada hayalet gibi
Bir kenarı caddenin istiklal
Etraf safi kalabalık
Küçük bardak buzlu su yanında az şekerli kahve
Ayağı kırık küçük masada üç tabure birinde ben,
Ben seni özlüyorum
Bir kat yukarısı manidar yükseklik
Demonik zaman bana akıyor.
Bu gece bir gözyaşı kazanabilirim.
Fosforla işaretliyim karanlıkta,
Farzet ki ateştenim,
Buzlarını kaydırıyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!