Yine dolanıyor sokaklarda
İlham için bela arıyor
Kefeni etmeyecek beş para
haberi yok
Biraz gülmek için para arıyor.
Işık eksik yazıların içinde buldum,
Bende bir şey var
Yayı henüz kopmuş bir okçu gibi elimde hançer
Bir oda dolusu sessizliğim var
Açabilsen güneş ile kırgın dağların arasından,
Kadıköy’deyim.
Avcum açık yürüyorum boğadan aşağı.
Tutarsız adımlarım,
uğursuz kadınların hatırına atıyor.
“Bu kaos benim,” diyorum,
Benim hükmüm yalnızlık
Kaderime bağlı koşuyorum
İşim yasaları alt etmek ve
Gözlerinde kaybolabiliyorum
Cebimde haram düşüm arsızlık
Şekiller sararmış, içinde ben yarım.
Dilimde bir deli dua ile peşindeyim zamanının.
Zihnim tarafsız.
Suçlar uçsuz bucaksız, çöl gibi.
Karanlık duygular, yeni yaşım, yüzümün yeni renkleri.
Tebessüm eskidi, tecrübem eskidi.
Kapatsam gözlerimi,
Kapanır mıydı bilincim?
Bağırsaydım bildiğimi dağlara
Kaldığım ortasından bu hiçliğin
Sevdiğin her anımız sarsın seni
Şimdi suçluyorum kaderi.
Her nefesi keder dolu bir kaptan gibiyim
Durup düşünüyorum her seferde
Benim hükmüm yalnızlık, yolum ebedi
Her kabahatli benim, kaybeden de.
Sarhoşta denir müptezel de
Keder saçan bir yıldız
Gri bulutlar
Yaşlı bakan genç gözler
Kararlı salaklar
Derin gizemli kadınların
Akıl yoksunu zihninleri
Kim bilebilirdi yarını,
Bu güne tutsakken?
Silebilir mi hatalarını,
Hatalarla haşrolurken?
Bu kadar dürüstlük buraya fazla
Bass ile titreyen eski arabada
Kırık bir dikiz aynası
Sar beni boşlukta İstanbul'a
Sulh seni aldatmasın
Şans ile ilerleyen kahpeler orada
Yalnızca sen firardasın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!