Yüzüne Sürgün Şiiri - Yücel Özkü

YÜZÜNE SÜRGÜN
Baktım gülüşüne, bir türkü doğdu,
İçimde sessizce çağlayan oldu.
Bir anlık bakışın değdi gönlüme,
Ömrüm, adınla çoğalan oldu.

Sevdim...
Ne söz yetişti bu sevdaya,
Ne zaman merhem oldu yaraya.
Sen, yüzüne sürgün düştüğüm kadın,
Hasret bıraktın beni diyarlara.

Sahip çık gözlerine bundan sonra,
Yollarıma düşüp de gelmesinler.
Bir kez daha değerse bakışların,
Yıllarca susturduğum aşkı söylerler.

Şimdi adını rüzgâra emanet ettim,
Belki bir gün sana uğrar diye.
Ben seni şiirlerden silemedim,
Çünkü aşk, senden kaldı geriye.

Yücel ÖZKÜ
3 Haziran 2026/10:24