Yusuf Özdumanlar Şiirleri - Şair Yusuf Ö ...

Bir ben kaldım geriye,
Meyveleri can alan,
Yelkeni yırtık darağacından,
Bir ben kaldım geriye.
Atılan her taş,
Sırtımla tanışmadan,

Günler sanki zamanda bir kördüğüm
Ben miyim bilmem aynalarda gördüğüm
Unutulmuş bir hâtıranın yamacında
Bu kaçıncı bahar kollarımda büyüttüğüm

Başucumda koca bir yalan sedâsı

Ben seninle,
Yıldızlarda,
En sevdiğimiz köşeleri,
Sesinle süslerken,
Ben seninle,
Yıldızlarda,

Ben seni sevince
Kuru bir yaprak yeşeriyor ellerimde
Yağmurlu bir günde
Gözlerin değiyor gözlerime
Ben seni sevince
Adım adım eşlik ediyorum gönlüme

Ben,
Sensiz yaşayamam, diyorum.
Anlayamazsın.
Sen bile beni sensizlikle,
Korkutamazsın.

Zaman tüm ruhuyla öğütürken varlığımı,
Durup düşündüm, bensiz dünyada yokluğumu.

Hududu yırtmak dileyince bir beşer
Müreffeh ruhu bedenini eşeler

Bir nefesimiz doğu, bir nefesimiz batı
Bir bedende paylaşmışız hayatı
Toprağımın milyonlarca nebatı
Seyran eyler bu kardeşliğe

Kaç senedir bağrına çile çeken

Sen dedi,
Sen bir hayalden öte,
Bir gerçeğin kat kat perdesi,
Sonsuz bir ruhun, sonsuz nüktesi.
Onlarca âlemin mânâ nişânı,
Tek bir mânânın onlarca dimâğı.

Bir garip akşam türküsü,
Dolaşıyor tarifi yoksun cumbalarda.
Lâl olmuş bir heybet gizlenince duvarlarda,
Bir garip pusu düşüyor,
Yanık sesiyle fırtınalarda,
Ve korkuların kol gezdiği menzillerde