Ben seni sevince
Kuru bir yaprak yeşeriyor ellerimde
Yağmurlu bir günde
Gözlerin değiyor gözlerime
Ben seni sevince
Adım adım eşlik ediyorum gönlüme
Bir nefesimiz doğu, bir nefesimiz batı
Bir bedende paylaşmışız hayatı
Toprağımın milyonlarca nebatı
Seyran eyler bu kardeşliğe
Kaç senedir bağrına çile çeken
Sen dedi,
Sen bir hayalden öte,
Bir gerçeğin kat kat perdesi,
Sonsuz bir ruhun, sonsuz nüktesi.
Onlarca âlemin mânâ nişânı,
Tek bir mânânın onlarca dimâğı.
Bir garip akşam türküsü,
Dolaşıyor tarifi yoksun cumbalarda.
Lâl olmuş bir heybet gizlenince duvarlarda,
Bir garip pusu düşüyor,
Yanık sesiyle fırtınalarda,
Ve korkuların kol gezdiği menzillerde
Bir gün doğsan
Bir gün olsa,
Perçinlesek ân ile zamanı,
Ufak bir balkon çıkmazı,
Ahşap masamıza iklimleri taşısa.
Sayfalarca mânâ yükselip,
Bir hiçliğin sessizliğinde
Boş bir meydanda ilmek ilmek
Güvercinler dibe kadar geçmişte
Toz duman örülü perdeler
Bir yangında direnirken hissizliğe
El yordamıyla çizilir gölgeler
Saat parmaklarımda boğuk çıngırak,
Uykusunda mâverâ, örülmüş durak.
Söyle Müezza, inlet kara kaplı defteri,
Vur, onsuz sönen göğsüme şu kör neşteri.
Bir isyanı tadıp da çağlayan,
Yarıp bir mahperi salkımını,
Ruhum bedenimi kuşanan,
Bir ıstırap yangını mı ?
Öyle bir uğultu ki kapılar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!