Yürüyen çocuk Şiiri - Servet Balıbey

Oku ey taze gözlerim,
Depreşen kaderimi!
Yer üstünde bir hayat,
İçimde bin heyecan...
Bir ufka bakıyorsun;
Her şeyden daha geniş.
İç içe geçmiş ruhlar
Görerek gidiyorum.

Adımlarım çok sessiz, ama zaman benden hür;
Bastığım toprak garip, bir şeyler fısıldıyor.
Göğsümde çarpan nehir, denizlerden epey gür;
Ufkun ötesindeyim, benim dünyam parlıyor.

​Farkında değilim ben gölgenin, kederlerin;
Bu taze gözlerle yönüm hep sonsuzluğa.
Ruhumu saran gerçek kaderin ellerinin...
Rehberlik ediyor bak, yürürüm aydınlığa