Yürekten Yüreğe Şiiri - Mehmet Sebih Altun

Yürekten Yüreğe

Bir çocuğun gözyaşında gördüm,
henüz söylenmemiş bir şarkının yarım kalmış notasını.
Toprağa düşen her damla,
tarih kadar eski, umut kadar tazeydi.

Bir köyün taş sokaklarında
rüzgâr bana babamın sesini getirdi:
“Koçum, yüreğini büyüt,
çünkü en dar zamanda bile
insanı genişleten tek şey sevgidir.”

Ben yürüdüm.
Yürüdüğüm yollar taşlıydı, dikenliydi,
ama her taşın altında bir hatıra,
her dikenin ardında bir umut vardı.

Bir gün Bismil’in ufkuna baktım,
Gökyüzü bana dedi ki:
“Burada doğan her güneş,
dünyaya ışık olmaya yazgılıdır.”

Ben de anladım ki,
bir insanın en büyük mirası,
geride bıraktığı evler değil,
dokunduğu kalpler,
yeşerttiği umutlar,
ve bir gün bile unutulmayacak sözlerdir.

Ey insan!
Yüreğini kilitleme,
çünkü kalbin anahtarıyla açılır en zor kapılar.
Ve unutma:
Bir çocuğun gülüşüyle başlar
bütün devrimler...

....
Mehmet Sebih Altun