Yüreğe dokunuş Şiiri - Sevim Ela

İnsan bir emanettir şu koskoca evrende,
Bir nefeslik sükuttur,bir zarif duruş.
Güzellik ararsan ne tende saklıdır ne mülkte,
Güzellik bir kalbe sevgiyle dokunuş.

Hayat,hırsların Uzağında bir bahçedir aslında,
Bir ağaç gölgesi, bir taze çiçek kokusu.
İnsan kendi derinliğini bulur o sessiz anında,
Orada biter o dünyanın bitmez uğultusu.

Zarifce sevmeli insan incitmekten korkarak,
Tıpkı bir çiçeğin yaprağını okşayan rüzgar gibi.
Günü gelip bu fani dünyadan ayrılacak,
Geriye sadece kalplerde bıraktığı o derin iz gibi.
Sevim ela