Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Nesrin


Gül kokulu saatlerde sen
ve çiy düşerken Gül'lerin hüznüne
ben bir teşrin giyiniyorum

Yıllar yılı sırtında taşıdı dördüncü beşinciyi

severdi taze ekmeği çook
çok sever
fırına gider yarısını yerdi yolda

Bazan birini gördüğü ilk anda
Hızlı hızlı atar ya insanın kalbi
Yerle bir olur o zaman beden
Aşk bütün zamanların galibi
Yok ki sevmekten başka neden
Bir tek ona sorulmaz

Anlattılar o geceyi göl ve sazlıklar
- Gece ay ışığında yıkandık
Doyasıya ıslandık dediler.
Toprak ta böbürlendi, göz kırptı
-Bastı bağrıma yalınayak diyip te gülümsedi
Ağaçlar da dile geldi içlerinden birisi,

Benden nemalanmak istiyor arı
Ben bahardan geçtim
Güze döndüm
Bülbülse konmak ister dalıma
Dalım mı var benim
Kök salmışım da toprağa

Pişman değilim

Biz seninle bir top ataştık küle dönüştük
sanırım ki biz gözü açık rüya görmüştük
bir gencin görüp göreceği en güzel düş/tük
sen bir yana ah ben bir yana nasıl da düştük

Hayat ışığı sönmüş
gözlerinin feri kaçmış
ateşler içinde yanmış bütün gece

sonra harareti kalmadı dedi
kırk dereceden sıfıra düştü

Davulum var hem sazım var
Yürek pareli sızım var
Her bir aydan hayırlı ki
Mübarek Ramazanım var

Lokmamı hiç bölüşen yok

Özenti hayatlar vitrin evlilikler dedim de,
konuyu biraz açmadan olmaz!

kardeşim ben evimde doğal olmak isterim, rahatlığım için terlik giyerim.

Bir zamanlar, o zamanların gençleri olarak çelik topuk pabuçlar bizler de giydik; giymedik değil.

Çamurlu,dolambaçlı sokaklardan
Geçip,tanımadığım bir caddeye çıkıyorum.
Ayaklarım yalınayak
Üstüm başım yırtık, pırtık
Caddeler bomboş hava bulanık
Trafik yok seçim günü gibi el ayak çekilmiş