Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Benim bundan böyle nem kalmış
Gitmiş o ahu gözlü sonunda ninem kalmış
Bön bön bakmasın sakın kimse
Dede dedikleriniz bir zamanlar
Onlarda gençtiler dudak büktünüzde
İhtiyarlara elinize ne geçti

Mehveş/ti dün gece saz aleminde
ses düşürdü denizlere
kimi şarkı dinlemeye gelmişti
umurunda mı alemin de
görkemli şuh kadın gerisi boş

Kış ortasında beni götürüyor
yaz bahçelerine
hem mutluluk veriyor
hem de üzüyor
heyecanlanıyor benim yerime

Benden nemalanmak istiyor arı
Ben bahardan geçtim
Güze döndüm
Bülbülse konmak ister dalıma
Dalım mı var benim
Kök salmışım da toprağa

Nesrin


Gül kokulu saatlerde sen
ve çiy düşerken Gül'lerin hüznüne
ben bir teşrin giyiniyorum

Yıllar yılı sırtında taşıdı dördüncü beşinciyi

severdi taze ekmeği çook
çok sever
fırına gider yarısını yerdi yolda

Kediye nankör derler,sanırım senin kadar değil
Herşey gelip geçici,dünya yalan,
Hiç birşey insana yar değil.
Sanma ki yaşadığın her dakika sana kar
Sevgisiz geçiyorsa günün,
O da sana kar değil,

Bazan birini gördüğü ilk anda
Hızlı hızlı atar ya insanın kalbi
Yerle bir olur o zaman beden
Aşk bütün zamanların galibi
Yok ki sevmekten başka neden
Bir tek ona sorulmaz

Anlattılar o geceyi göl ve sazlıklar
- Gece ay ışığında yıkandık
Doyasıya ıslandık dediler.
Toprak ta böbürlendi, göz kırptı
-Bastı bağrıma yalınayak diyip te gülümsedi
Ağaçlar da dile geldi içlerinden birisi,

Sen gittin sesinin yankısı kaldı
dramdı arkanda bıraktığın iz
seninle birlik te gitti
içinde sakladığın giz
sen gittin bize de acı bıraktın
bir değil bir değil