Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Körler sağırlar ağırlayıp birbirini
gel mirim gel gel sen de otur dedi
gözden düşmüş bak ki kral bu taht
boş durur gel sen de otur dedi

bak gör sebil sebil her yerde mal

Yüceldim yücelendim
gündüzdüm gecelendim niceydim
nicelendim
Leylâââ

açık duran hak kapısından girdim içeri

Bitmedi henüz çilemiz ayırmaka istiyorlar bizi
Birleşmişken ellerimiz
Biz çok yandık bu dünyada
Ahrette cennetir yerimiz
Sabret Leylam sabret boz bulanık sulardan
Kabuslu uykulardan başı karlı dağlardan

Kaç tane evi varsa o kadar adam
Kaç tane evi varsa o kadar kadın
Üzülme kadınım
Şimdi kütükte geçer senin soyadın
Yazlık kışlık arsa fabrika
Marina'da tekne

Taş bendinden hadi gönder kuyu
taşır suyu
kuyudan bir adem çıksın
adamdan şiir
hadi derin kuyu
serin suyu

Ben halaöğrencinim yar senin sevdalarında
Pencerenin önündeki, ilk günkü cam güzeliyim

Kuş tüyü yastığında kaldı diyorsun saçının teli
Ben ittim kendi elimle başımı okşayan eli

Kuşlar kuşlar hayırlı uçuşlar...
Selamımı iletin köye,
Hacı emmiye muhtara bi de.
Sorun gelin anam nasıl,
Bacım nasıl?
Ben eyiyim eyiyim de,

Saat onda Kızılayda
Üzerimde sarı maksi elbisemle
Sen yabancı ben yalancı
Atılıp ta üzerime endişeyle
Kurtarmıştın bir sarhoştan
Sen aşıktın; ben de öyle

Yine uzaklara daldı gözlerim
Boynu bükük yar yolunu gözlerim
O yar dediğim ne aşk ne sevgili
Bir ana bir dost bir kardeşmiş gibi

Bir gün çıkıp gelirler güler yüzüm

Herkes çekmiş gitmiş tatile
Ortalarda görünmüyor kedim bile
Adaletsiz dünya hala
Öküzün boynunda mı dönüyorsun
Dön dön dön-dün- ya
Beyoğlunda yangın varmış Irakta savaş