Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Sabah,sabah bu ne çelişki?
Sanki iki benlik var ruhumda.
Biri genç biri ihtiyar...

Kafiye uysun diyerek,
Demeyeceğim yar.

Gitmezsen burda kalırsan
Bak işte o zaman beklemem baharları
Her mevsim çiçek açarım
Her gün yeniden doğarım
Sen verdiği sözü tutansın
Kaderden gelirse eğer ayrılıklar

Yoluna adanmış değil mi ömrüm
Gönlünün bahçesi değil mi gönlüm
İster dostum ol ister yaranım
Sensiz olamam canımsın canım

Akşam olduğunda yolunu gözlemez miyim

Günde üç defa sorsam kendime
ben Ney/im
neyin kölesi
Ney/in sesi
neyin efendisiyim?

Arkadan geliyorlar
belli ki şiirin ayak sesleri
pabucunun teki kayıp ta
onun telaşında mısın
kafiyenin hecenin dalaşında mısın

Ne pasaport istediler ne de vize,
Dediler- çekinmeyin, buyurun gelin;
Cehennemimize...

Ne diploma istediler, ne sertifika,
Ne de bonservis

Nasibini yaratmış yaradan,
Ebabil kuşunun da.
İhtiyara imanı bel vermiş,
Şu hayat yokuşunda...

Ha bir mürşit,müridine el vermiş,

Çirkin şiirler de yazacağım elbette
sınırsız hudutsuz aklımın kavşaklarından
dönüp bakacağım geriye
bakınacağım
garbe
şarka

Hiç biri senin kadar güzel değil,
Bu yazdığım şiirler,bestelenen şarkılar...
Hiç biri senin kadar narin değil,
Laleler, sümbüller,gelincikler,
senin o çiçeklerden,dağlar kadar,
Farkın var...

Şimdi seni ıslak anlından öpüyorum,
Duvağınla geldiğin ilk gün kü gibi...
Anlından öpüyorum
Tıpkı o gün kü gibi.
Şiirimizi bayrak gibi taşıyan ellerinden,
Güvercin ellerinden öpüyorum kadınım.