Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Yaz da geçer aşk ta biter
Unutulur şarkılar da birer birer...
Ne Marmaris ne Bodrum'dan
Ne adadan ne boğazdan
Ne de bir önceki yazdan
Tanıdığın o güzeller

Çiçek açmış ballıbaba
Yalancı bahar gelmiş
Şehitlerin mezarı
Şimdiden yeşillenmiş
Bir yanık tını geliyor
Sanatçının orgundan

Ayrılıkta umut var ölüm olmasın yeter
Birbirinden farkı yok, ikisi de besbeter
Bu bahar da gelmezsen bülbüller nerde öter

Zaman geçiyor tez gel gözüm yollarda kaldı

Güzelliğinden hiç bir şey, çalmamış yıllar,
Ak değil saçında ki, sanırsın ki kar.
Seninle yaşanacak; nice yıllar var.
Söyle de sevineyim, buluşalım yar...

Rüzgar ne yöne esse seni getirir...

Annemi çok çok severim
babam duymasın

ne şairler tanırım bu memlekette
ne annemi ne babamı yazamadılar
bilemezsiniz ben babamı

Bu gün kapını çalmadım, bakamadım pencerene
hatırını soramadım.
nasılsın aziz komşum

perdelerin kapalıymış
sesini duyan olmamış

Öğrettiniz elele tutuşmayı
İnsanca bakışmayı
Açılıp saçılmadan da
Şık olmayı

Hep yanlış şeylerden utandık

Ah yine ayrılık yine ayrılık
Yine ayrılığın mevsimi geldi
Zaten yüreğim köz köz olmuştu
Birde ayrılığın kurşunu deldi
Her mevsim bu zamanlar
Hep tazelenir bu anılar

İnsan
megolaman
kendine tapan
halka olup dönerler
dünya ve insan
el ele

Bir içim suydu beyaz tüller içinde
Sanki aşktı ay ışığında
Büyüleyiciydi danteller içinde
Şiir miydi bilmece mi?
Yoksa adsız bir ece mi?
Gündüz müydü gece mi?