Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bir an
ben sinemada olmalıydım diye düşündüm
sonra, seyirci omak ta güzeldi.
yolcu olsaydım arkama dönüp bakmadan,
dolaşsaydım şehir şehir,
konaklamak hanlarda üşüyen ellerini ısıtmak

Aşk yalan söylüyor,çiçekler yalan,
Fallar da yalan.
Yalan söylüyorlar,hele de yaz aşıkları.

Yağmuru sevdikleri, Eylül de yalan,
Arılar çiçeklerin kulağına anlatsa da aşkını,

Bir yandan saran okşayan el
bir de yabancı yaban el
nedir yaşama bedel
bu neyin günahı ki
nedir mutluluğa engel

Arınmada gönül geçmede imbikten
zaman yanmış külü kalmış ocakta

yadeller almış beni beni

salınıp hayal dünyasında şiir ipi eğirmede gönül

Dilimde şarkıydı aah
dilimde şarkıydı
beni vuran

o yarin mahmur bakışıydı

Lafa bakma adama bak
söz gelimi söz gele

laf ola beri gele
belki alim
belki zalim

Gece olur hüzün düşer denize,
Ay belirir yüzün düşer bizim de evimize
Bir mutluluk gecesi bir hüznün ecesi
Güzelliğin nazire İstanbula....
Kimsesiz talihsiz Lamia, İstanbul olursun
Düşersin gönlümüze.....

Bitişik komşunun balkonunda limonluk
İstanbul İstanbul

sarı
sokak lambaları
kurt mu yedi gündüzü

Bir bir geçiyor günler, takvimden haberin var mı?
Ömrüm de tükeniyor; senin vefan bu kadar mı
Nice köprüden geçtim, sellerden haberin var mı,
Soldu bahçede güller, hazandan haberin var mı?

Haberin var mı canım, sona yaklaştı ömrüm

Bir höykürsem dağlar hemen yıkılacak,
Ova çayır doğuracak umut yeşil...
Şöyle tutup ta çevirsem dünyayı,
Topaç gibi.

Dönecek dönecek, düşecek yüreğinin üstüne