Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kim kopardı dalından seni
işim gücüm çiçek hikâyeleri derlemek benim
Menekşe de güzel sen de güzelsin Hanımeli

Krizantem de güzel sen de Nilüfer
Itırın kokusu

İkide bir çıkıp gelme
üçte gel

sana da uygunsa
orda olmasam da bekle
mutlaka olurum tam saatinde

Ben gitti
sen geldin
mimarı sensin bu güzelliğin
gülüm

hoşgeldin gülüm

Biliyor musun
küskündüm taşa toprağa
denize koya yakamoza
kadına kıza

bunlar gençliğimdeydi

Bir kahvede buluştular konuştular ayak üstü
biri Hamza biri Rüştü

hiç sebepsiz bir kavga çıktı
politika idi konu
hasımlardı eni konu

Senin aşkının karşısında baş eğdi
göz yaşlarını hibe etti aşkına
dibe vurdu sonunda
çöktü
çöküş o çöküş

İlk yaz geldi
çarşıya Kiraz geldi
Çileker biraz sulu
be hey Allahın kulu
hormonlayacak ne vardı

Artık duramam buralarda,giderim ben,
Sen başka telden çalıyorsun,o başka telden...
Deme ki çare yoktu,ne gelir elden
Deme
Bu yüzden,işte bu yüzden,
Ben yaşamıyorum buralarda,

Eylül okşuyor saçlarımı
her telini okşuyor öpüyor saçlarımın
mayışıyorum

Eylül sen misin senin ellerin mi
senin parmakların mı ışığın parmakları

Can evinden vurulmuştu yaralıydı kuş
az daha ölüyordu pencereme konduğunda

nedense ölmek için penceremi seçmişti
gözlerinden okunuyordu ızdırabı