Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Sözler sağırlaşmış duymuyorlar beni
şarkılar zehrediyor yine gecemi

yorgun bitkin bir sevdanın the end' indeyim
o acıklı filmdeki sevda dilenen dilencin benim
kalbim yırtık pırtık gözlerim hasret sana

Girdim gaplan kürküne-ne
gacıları gorhuttum mu

miyaav dedim
anlamadı tınmadılar

Yola çıksam tefekküre;
bir türkü yaksam şu heybetli dağlara
Dağlar bana ses verir mi?

Yol üstünde bir çeşme görsem, hasbıhal etsem çeşmeyle,
Gördüğünü anlat derim, sonra kana kana su içerim...

Yeni bir senle
başım dertte
kaç bedene ruh oluyorsun
çok oluyorsun çoğalıyorsun gitgide

git

Bir kahvede buluştular konuştular ayak üstü
biri Hamza biri Rüştü

hiç sebepsiz bir kavga çıktı
politika idi konu
hasımlardı eni konu

Senin aşkının karşısında baş eğdi
göz yaşlarını hibe etti aşkına
dibe vurdu sonunda
çöktü
çöküş o çöküş

Artık duramam buralarda,giderim ben,
Sen başka telden çalıyorsun,o başka telden...
Deme ki çare yoktu,ne gelir elden
Deme
Bu yüzden,işte bu yüzden,
Ben yaşamıyorum buralarda,

Eylül okşuyor saçlarımı
her telini okşuyor öpüyor saçlarımın
mayışıyorum

Eylül sen misin senin ellerin mi
senin parmakların mı ışığın parmakları

İlk yaz geldi
çarşıya Kiraz geldi
Çileker biraz sulu
be hey Allahın kulu
hormonlayacak ne vardı

Can evinden vurulmuştu yaralıydı kuş
az daha ölüyordu pencereme konduğunda

nedense ölmek için penceremi seçmişti
gözlerinden okunuyordu ızdırabı