Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ne zaman kendimi arasam,
Elimle koymuş gibi buluyurum,
Çoğunlukla şiir yazarken...

8/Eylül/2009

Güle akran olamazsın ben sana demedim mi
bir gün de diken olmanı söyledim denedin mi

besmeleyle yediğin o lokmayı çiğnedin mi
zahmetsiz emeksiz bir şey olmaz ben demedim mi

Deneme şiir: Sende vefa

Sen bir neden ben bir bedel gözlerin hem de güzel
Ben bir fani sen bir cani bakışın demde güzel
Eremedim sırrına ah o gözlerde vefa yok
Sen bilmeden ben görmeden sende aşk'a vefa yok

Şimdi yine aynı yerde seninle sensiz
Çivi gibi anılar
Çakılıyor yüreğime
Deli ediyor beni bu geriye dönüşler

Martılar suskun ay bumbuz gibi

Gönlüme hükmüm geçmez kıyamam hiç sana da
Tanrının kaderi bu aşkın günahı yok ki
Yer gök ağlıyor bize bir onulmaz yara bu
Mümkün değil unutmak unutmam deniz gözlüm

Kol kanadımız kırık ha düştük düşeceğiz

Demlendin gönlümde
Bir bardak sıcak çay gibi

Doğup doğup ta her gece rüyalarıma
On ördünde ay gibi

DAĞ
Sen güvendiğim dağ
Ben eteğinde KAR
Erisem karışsam sulara

Bir yanın dağ bir yanın YAR

DAĞ
Sen güvendiğim dağ
Ben eteğinde KAR
Erisem karışsam sulara

Bir yanın dağ bir yanın YAR

Aşk acısı daha çocukken başlar; hayranlık tutku, heyecan
sahip olma arzusu ve sadece benim olsa isteği ve egosu...

Ne kadar büyürsek büyüyelim, egomuz da bizimle birlikte büyür.

Bir eksilme olmaz; bu bir bakıma bir kamçıdır, yönlendiricidir; miskinlikten kurtardığı gibi hayatta ne yapacağınıza dair bir fikir de oluşturur.

Hüzünlerim buket buket
al sana da yolluyorum
hadi gel de şimdi yok et
ne seviyor sevmiyorum
demet demet sepet sepet