Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bele beni yar beni
bele beni aşk kundağına

Zümrüdüm k/anka kuşum ol
uçur beni gümüş kanatlarınla
tepesi karlı o yüce dağlarına

Yemesin Lahanayı
Evler evler odalar
Mutfakta akan bir musluk
Damla damla şıp şıp
La si la
Eskimiş bir tahta döşeme

En deli çaylara bile bend olur akıl
Küçücük olsa da mide bulandırır kıl
Yurdumdan taş değil bir ufak çakıl
Vermeyiz biz bu toprağın neferleriyiz
Saman altından su yürütseler de
Oyun plan yapıp buğdayken

y uvasız kaldı kuşlar
a ğladı börtü böcek
z ühre yıldızı bakakaldı

y andı ormanlar kül oldu
o luk oluk kan aktı ağaçlardan

sabırsızca baharı bekler kumru,
her taraf ıtır kokar burcu burcu
elif elif rüzgar denizden doğru
umut güneş açar kalmaz hiç korku

yaprağa çiçeğe durur ağaçlar,

Yazıklar olsun

bize bir dünya verilmiş gökte ay yıldızlar
yerde dağlar denizler
yollar vadiler
ormanlar dereler akarsular tarlalar

Arkadaşım



Hoş sohbettir benim canım arkadaşım Halenur hanım
Onunla bir meclisteyseniz neşeli geçer zaman

O günlerde gün ışığının körleten akımı, kül rengi saraylara gizem katıyorken şehrin gürültüsü gittikçe kayboluyordu

bir kaostan bir labirentten derin bir kuyudun çıkmış gibi

Aaah Neruda;
İyi ki kendine düğümlendin,
Bak! yokluğunda,
Şiirlerin düşmüş bir ateş topu içine,
Pişiyor şimdi....

Arabam kaldı yolda
Arabam bozuldu köy yolunda

şanzıman bir kolumda
ayağımda fren
diren babam diren