Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Öpücüğün, bir yağmur serpintisi;
Rüzgar esintisiyle, köyümün damlarında...
Bir öğleden sonra sıcağında,
Öyle masum ya da vaaatkar...

Mektubunu alıp, açıp okudum,

Her biri, kaç yerinden yamalı;
Yamalı hayat...
Ah çok acı çook çok acı,
Bu hatıralar...

Aşk dikiş tutmuyor,

Benim ellerim en yükseğe çıkar
en en yüksekte ben alkışlarım

kutsalsa çalışmak üretmek
oturmaz ayağa kalkarız
ellerim kızarana kadar alkışlarım başarıyı

Ah Allahım, Allahım; gariplerden yana,
Mağdurlardan yana ol Allahım...
Koma kimsenin kalbine zulmü,
Yetiş ey Allahın kulu, yetiş ey Muharrem Hilmi...
Sırrına ermem geç olmasın, gönder meleklerini;
Yaşamak güç olmasın; inandım inanmasına,

Seni evirmişler çevirmişler
dikmişler iki yüzlü
ipliğin çürük
iki yüzün de de meymenet yok

seni ottan samandan

Ben de tam o yaşlardaydım
Yollara düşüp iş arıyordum
Kaç kapıdan dönüp te kaç ay
Boş kaldım beş parasız
Gördüğüm kişilerin kimisi gururluydu
Kimi de arsız bencileyin iş peşinde,

Yalnızlığın dumanı üstünde tüten bir an/dır
bir ışık sızar geceye
komşu penceresinden

kerte atılmışsa
yaşam denen şiirin

Tek tabanca olacaktı ayakta duracaktı
ne kendisini ne de asla
hiç kimseyi vurmayacaktı
önce bir iple kendisini tavana
asmayı düşünmüştü sonra vazgeçti

İpek bohçadaydı senin hasretin
Baş tacıydın bilinirdi kıymetin
Başından belliymiş kötü niyetin
Kaç kuruşluktu ki senin diyetin

Issız ev

Sandalyede sallanır bütün bir gece
bir başına gizemli ıssız bir adam
gözlerde kurumuş yaş dili ise lâl
derbeder bir durumda uzun saç sakal