Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Ölü bir sonbahar ruhu

Yine bir sonbahar
Yine sararıp dökülüyor yapraklar
Yine hazırlık var yeni bir kışa

Bir şarkı söylesem
düşse ırmağa
yıkanıp aklansa hüzünlerinden
gibi ayna olsa
her dilden okunsa

Olur mu


Cebini evde bırak-takma saatini de
unut bu günün adını
ha Çarşamba ha Perşembe

OL DEMİŞ

NAR

Taneyi koruyan kabuk
dan haberin var mı

Okuyacağını bildiğim için yazıyorum
Artık bu şehirden ayrılıyorum
Sen kal kalabildiğin kadar

Gönlünün istediğini al sana bırakıyorum
Bir daha gelir miyim bilemem

Yüzü gölgede bir adam
O kavalye ben dam
Hayalden şatolarım
Kalelerim kumdan
İncilerim Halep'ten
İpeklerim Şam'dan

Bir vakit ayırıp da gelsen bir akşam üstü,
Çardakda sohbet edip çay içsek olmaz mı?
Söyle bunun adı ne sitem öfke mi naz mı
Yolda karşılaşınca, el sıkışsak olmaz mı

Bakarsın eş dost gelir bir meclis de kurulur

Peşini bırakmadım, izleniyorsun,
Bu gün yarın diyorsun; erteliyorsun,
Mademki sen de beni çok özlüyorsun,
Aniden çıkıp yola gelsen olmaz mı?

Bıktım yalanlarından, usandım artık.

Şiirimin ismiydi ödenmemiş faturalar
Oysa biz ne faturalar ödemiştik
Belki zamansız doğmuştuk savaş ve kıtlık yıllarıydı
Her evin içinin,se başkaydı savaşları
Ben beş yaşında iken ölmüş rahmetli babam
Bu yüzden içim sızlar fotoğraflarına bakamam

Önünde bir merdiven varsa
Çıkacaksın çıkmalı
Yokuş varsa yokuşu tırmanmalı
Engelleri aşmalı

Fakat bir bacağım sakat kalbimse yorgun